Sen benim kabilemsin.
Öyle bir kitaptı ki ne etkisinden kolay çıkabilirim ne de bu hissettirdiklerini unutabilirim. Başlarda kitaba biraz yargılıydım ve çok gergin geçeceğini düşündüğüm için deli gibi spoiler almak için uğraştım ama her sayfasından ayrı ayrı o kadar keyif aldım ki sanki onlarla birlikte nefes alıyordum. Karakterlerimiz Misha ve Ryen'ın 7 yıl süren mektup arkadaşlığı aslında bundan çok daha fazlasıydı. Daha kitabın ilk sayfalarında bu durumu bana hemen hissettirdiler. Misha'nın Ryen'a olan bağlılığı, sevgisi, koşulsuz hayranlığı beni o kadar etkiledi ki bir yerlerde benim de Misha'm olması için nelerimi vermezdim. Aynı şey Ryen içinde geçerliydi. Tüm yalnızlığı ve sahteliği kenara koyup tamamen kendisini ve tüm gerçekliğini Misha'ya açmıştı. O gittiğinde tekrar yalnız kalmıştı. Misha'nın yaşadığı acı olay ve Ryen'ın geçirdiği travma ikisini de farklı yollara sürüklese de tıpkı onlarında dediği gibi ucunda bir yerde tekrar bu yol birbirleriyle kesişmişti. Ben olsam şöyle yapardım veya keşke dediğim bir çok nokta olsa da kitap bu haliyle yeterince güzeldi. İkisinin arasında ki çekim, elektrik, diyaloglar gittikçe beni daha da heyecanlandırdı. Kitap özellikle bir noktadan sonra o kadar güzelleşti ki soluksuz okuduğumu son sayfa da fark ettim.
Misha'dan biraz daha bahsetmek isterim. Ryen'ı hayatının, bedeninin, hayallerinin merkezi yapmıştı. Her nefesi Ryen ile bağlantılıydı. O kadar güzel sevmişti ki ne yaparsa yapsın hepsi geçtiğinde geriye kalan sadece ona olan aşkı olmuştu. Misha'nın Ryen'ının gerçekleri. Koy'da ki o karanlık ıssız yerde bile yanında olan Ryen'ın mektuplarıydı.
Kitabın sonu tam olarak istediğim gibi bitti. Bir kitaptan istediğim ve beklediğim ne varsa Penelope Hanım bana verdi.
İkili bir süre daha zihnimi meşgul edip, kalbimi hızlandırmaya devam edecek. Misha karakteri ise her daim hayallerimi süsleyecek. Dilerim gerçek Misha'mı ben de bulabilirim.
Tıpkı yazarımızın sonda yazdığı gibi;
Dayanın, kabilenizi bulacaksınız.
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.