Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
Temmuz 2022
İlk Yayın Tarihi:
21 Ekim 2016
Yayınevi:
Dex Kitap
Orijinal Adı:
Punk 57
ISBN:
9786258492040
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ryen ve Misha öğretmenleri sayesinde 5. Sınıfta mektup arkadaşı olurlar. Ve bu arkadaşlık yedi yıl boyunca sürer. Birbirlerinin en yakın arkadaşı, sırdaşı olan ikili, bu mektuplar ile kendi benliklerini özgürce yansıtıp, olmak istedikleri kişiye dönüşürler. Bu büyüyü bozmamak adına birbirlerini sosyal medyada aramak ya da mektuplar harici iletişim kurmak kesinlikle yasaktır. Ama tesadüf eseri Misha'nın müzik grubunun yaz turnesine çıkabilmek için başlattıkları etkinliğe katılan Ryen, Misha tarafından fark edilir. Yalnız olduğuna inandığı Ryen bir maskenin ardına saklanan sahtekardır. Yıllardır mektupları ile kendine ilham veren, şarkı sözü yazmasına vesile olan kıza kendini kaptıran Misha, ona bir türlü gerçeği söyleyemez. Ve o gecenin ilerleyen saatlerinde aldığı haber ile Misha'nın hayatı yerle bir olur.
Ve kaçınılmaz son gerçekleşip, tanıştıklarında içinde yaşadıkları büyülü balon, acı gerçekler ile patlar.
Kitabın başında hangi karakter erkek hangisi kız karıştırıp durdum. Çünkü Misha erkek, Ryen kız ismi olarak kullanılmış. Başta ben anlayana kadar devrelerim yandı bilesiniz. Bir de erkek karakterin kıza dürüstlük konusunda ahkam kesip kendisinin pinokyolukta birinci olmasına da benden kocaman alkış... Ryen ise küçükken akran zorbalığına maruz kalmış, ötekileştirilmiş biri. Bundan kurtulmak ve yalnız olmamak içinse kendinin zorba olması ayrı bir ironi. Hele ki yalnız kalmamak için yanında olduğu kişiler gerçekten sinir bozucu.
Ve smut severim ama bu ikisi onca mektuplaşma onca yılın samimiyeti yokmuşta sırf bu yüzden bir araya gelmiş gibi oldu. Aralarındaki o duygular bana geçmedi.
Uzun lafın kısası bu kitabın başını #doğumgünükızı ndan sonra okuduğum için yaktım. Çok kıyaslama yaptım çünkü.
Kolay okunuyor mu? Evvet
Sürükleyici mi? Evvet
Dediğim gibi 'Doğum
Birbirimiz için mükemmeldik, ta ki tanışana kadar·368 syf.·1000Kitap
9/10
2024 74. kitabı
“Elli yedi cevapsız arama
Göndermediğim elli yedi mektup,
Elli yedi dikişle yeniden nefes alır,
sonra da lanet olası bir role bürünürüm.
Sana ihtiyaç duymadığım elli yedi gün
Senden vazgeçtiğim elli yedi an
Senden uzaklaştığım elli yedi adım,
Seninle dolan elli yedi gece.”
PUNK 57
Herkese selam. Resmi olarak "ikinci yazarım da yazarım" olan Pen'ciğimden bir kitap daha okudum. Seviyorum bu kadının dilini. Her şeyi uçlarda anlatmasına ise bayılıyorum. Bu yüzden herkese hitap edecek bir yazar değil. Çoğu ahlaki tabunuzu alıp buruşturup avucunuza koyar. Sinirlerinizi sınar, sizi gıcık eder. O yüzden sevmiyorsanız lütfen uzak durun. :) Misha ve Ryen...o kadar sevdim ki sizi. O kadar ruh hastası, o kadar arızaydınız, o kadar yorucu ve bi'o kadar güzeldiniz ki. Bi şeyden dolayı puan kırdım o da 10 yıldır mektuplaştığı birini insan neden bunca zaman araştırmaz...O kısmı saçmaydı ama dediğim gibi ben bu kadın ne yazsa okurum artık olduğum için çok da şey etmedim :D. Haydi konusuna geçelim; Misha(erkek) ve Ryen(kız) ilkokul 5. sınıftayken ayrı kasabaların ayrı okullarında okurken mektup arkadaşı olur. Ama o kadar keyif alırlar ki bu durumdan okul bittikten sonra da devam ederler. Bir kuralları vardır; asla sosyal medyada birbirlerini araştırmayacak, telefonlaşmayacak, fotoğraf yollamayacaklardır. 10 yıl boyunca hiç yüz yüze gelmemişlerdir. Ama taraflardan Misha bu kuralı bozacak ve Facebook'a girecektir. Gördükleri ise kendisine yıllardır yüzlerce mektup yollayan kızla alakası olmayan bir profildir. Havalı bir amigo kızı profili. Bilmediği şey ise Ryen'in mektuplarında anlattığı kişinin Misha'nın yanında "olmak istediği kişiliği" olmasıdır. Ancak hayatı boyunca kendini o kadar yalnız hissetmiştir ki bir gruba ait olmak adına kendisi
yine büyük heveslerle aldığım fakat beklentimin altında kalan bir kitap daha... kitap akıcı bir dille yazılmış fakat bazen akmadığını hissettim ve bitirmek için uğraşmasam elimde sürüneceğine eminim. Misha ve Ryen'ın mektup arkadaşları olması, yıllardır bunu sürdürmeleri ve en çok birbirlerine bu denli açık olmaları çok tatlıydı fakat söylendiği gibi, tanışana kadar. başta iki karakteri de sevmiştim ama okudukça soğuduğumu söyleyebilirim. Misha'nın bulunduğu durumu, düştüğü çıkmazı ve acısını anlayabiliyorum fakat bunun davranış şeklini haklı çıkaracağını düşünmüyorum. sevdiği kıza karşı takındığı tavır hiç güzel değildi ve aşağılık fahişe, sürtük gibi hitaplarda bulunması beni delirtti. iki karakter de toksikti, ikisine de ısınamadım ve aralarındaki ilişkiyi de sevemedim. yazar daha güzel bir şekilde işleyebilirdi diye düşünüyorum sevgileri bana pek geçmedi. aralarında buzlar esiyorken ve bir zorbalık söz konusuyken bunun bir anda kesilip cinsele dönmesi saçma geldi. akran zorbalığını konu alan bir kitaptı. Ryen'ın dışlanmamak için olmadığı kişi gibi davranmasını ve bazı anlarda onun da onlara benzediğini okuyoruz. Ryen'ın yaptığını doğru bulmasamda onu anlayabiliyorum. akran zorbalığı gerçekten zor bir şey ve sadece sevilmek istediği için bu yola başvuruyor. zamanla da kendini bulmasını ve daha iyi bir arkadaş ortamına sahip oluşunu okuyoruz. kurguda bazı şeyler tam oturamamış gibi hissettim. bir eksiklik vardı ve kitap bittiğinde bile bunu hissettim, final hiç final gibi hissettirmedi bana belki daha farklı bitseydi daha iyi olurdu diye düşünüyorum. sadece tek bir yerde şaşırdım onun dışında tahmin edilebilir bir kitaptı ve lise draması seviyorsanız okunabilir. ben sadece artık ergen tavırları ve Misha'nın okula ilk geldiği zamanlar Ryen'a sergilediği gibi
Erkek karakterin ismi Misha olduğu için kadın karakter sandım okuyorum ama kimin bakış açısını okuyorum anlayamadım bi ama baş karakter kızımız yani Ryen açıklayana kadar.
Ryen ve Misha ilk okul dönemlerinde mektup arkadaşı olurlar ama bu durumu öğretmenler tarafından yanlışlıkla eşleştirirler. Bu şekilde mektuplaşmaya devam ederler.
Yıllar sonra bir şekilde karşılaşırlar ama Misha tanırken Ryen tanıyamaz.
Masen diye karakter var onun Misha olup olmadığını anlayamiyorum. Eğer oysa neden bunları yapıyor çok merak ediyorum. Çünkü kıza mektup yazarken dünyanın en nazik insanı'yken okulda tam bir karakter yoksuna birine dönüşüyor. Bakalım neden böyle yapıyor ve olaylar nasıl gelişecek.
İlk başlarda sarmıyor gibi olsa da konu ilerledikçe acayip bir şekilde sardı. Okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar.
Ne istersen olurum, eğer istersen yok bile olurum.1000Kitap
Selamlar, ben Leyla.
Ben bu yazarın dilini seviyorum, ne yazsa okuyacak gibiyim. O yüzden bu kitabına da bayıldım. Daha önce neden okumadım bilmiyorum. Misha’nın (erkek) kimliğini gizlemesi büyük saçmalıktı, ama gizlemeseydi de kitap olmazdı.
Ryen’ın (kadın) çektiği yalnızlığı anlıyorum. Okuldayken ben de çok zorbalığa uğrardım ve hiç arkadaşım yoktu. Büyüdüm, hâlâ yok; bazı şeyler ufak yaşlarda aşılanıyor sanırım. Ryen’ın amigo kız olması hoşuma gitti; sanırım en azından kötü hissettirse de başarmış. Benim Misha’m ya da Masen’im yoktu. Kitaplarım vardı; onlar da beni buraya getirdi.
Su gibi akıp giden ve yetişkin okuyuculara özel bir kitap. Ancak bu kadın, bir şekilde insanın sinir ucuna basmayı seviyor. Dikkatli olmanızı öneririm. Bana 2000’ler zamanında izlediğim Amerikan filmlerini anımsattığı için okurken ekstra keyif aldım.
Misha ve Ryen ilkokuldan beri mektup arkadaşlarıdır, ancak 7 yıllık süreçte birbirlerini hiç görmemişlerdir. Çünkü bu anonimlik ikisinin de ihtiyacı olan bir şeydir. Günün birinde Misha aniden mektup yazmayı bırakır. Ryen’ın mektupları artık hiç karşılık alamıyordur ve okula yeni başlayan Masen adında bir serseri Ryen’a zorluk çıkarmaya başlamıştır.
Son zamanlarda okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. Her bir sayfasından inanılmaz keyif aldım. Bu senenin favorisi ve kesinlikle ilk beşe girecek kadar sevdim. Arkadaşlıktan nefrete, nefretten aşka ilerleyen bir hikâye. İnanılmaz güzel ters köşeleri vardı. Yazarın dili muhteşem. Çevirisi güzeldi, ufak tefek son okuma hataları vardı ama rahatsız edecek kadar değildi. Bu türü seviyorsanız kesinlikle bekletmeden alın. Yazarın diğer kitaplarını da en kısa sürede okuruz umarım.
Övüldüğü kadar varmış derler ya, gerçekten de varmış arkadaşlar :) Çocukluklarında bir okul projesi ile mektuplaşmaya başlayan Misha ve Ryen'in akıllara durgunluk veren hikayesi... İçerisinde bolca arzu, zorbalık, gençlik hataları, benlik arayışı, üzüntü, kırgınlık ve heyecan var. Hikaye beni içine öyle bir çekti ki elimden bırakmak istemedim. Yıllarca birbirlerini görmeden, seslerini duymadan mektuplaşmaya devam etmişler. Ama bir gün hiç beklenmedik bir anda yolları kesişmiş. Kitabımız da bu karşılaşmadan sonrasını ele alıyor zaten.
Bu kitap için çok uzun cümlelere gerek yok gerçekten inanılmaz sevdim, biraz sert bir dille ele alınmış ama böyle yazarları oldum olası sevmişimdir. Kesinlikle tavsiyemdir. 
Punk 57 
Penelope Douglas
Punk 57 Penelope Douglas
İyi işlenmiş bir kurguydu.Hem Misha'da hem de Ryen'de kendimden bir parçamı görmek onlarla empati yapmamı sağlıyordu.Çoğu insana basit gelen şeylerin,bir cümlenin,bir bakışın bile kimde ne kadar etki bırakabileceğini tahmin edemezsiniz.Günümüz ilişkilerinde bedene duyulan mide bulandırıcı aşkların yerine,kelimeleriyle tanıdığın, yüzünü değil ruhunu görüp sevdiğin bir ilişkiyi okumak çok güzeldi.Yirmi üç senelik hayatımda hasretini çektiğim şey sanırsam bu tarz bir ilişkiydi.
KİTAP KONUSU
Misha’nın öğretmeni Ryen’i erkek, Ryen’in öğretmeni de Misha’yı kız sandığı için ikisini 5. sınıfta mektup arkadaşı yaparlar. Fakat onlar, ortaokul bittikten sonra bile mektuplaşmaya devam ederler. Her şey çok güzel gidiyordur... Ta ki birbirlerini gördükleri güne kadar.
Ryen, Misha’dan 3 ay boyunca mektuplarla haber alamaz ve bu esnada okula yeni biri gelir. Mahsen... Misha’nın, Mahsen olduğunu bilmese bile Ryen bu kişiye çekilmeye başlar.
KİTAP YORUMU (SPOİLERSİZ)
Bu kitabı çok doğru bir zamanda okuduğumu düşünüyorum. Çok da ciddiye alarak okumadığım, eğlenmek için biraz toksiklik aradığım bir andı ve kitap, beni rahatsız etse bile keyif de verdi.
Erkek karakteri ilk yarıda sevmedim. İkisi mektup arkadaşı ama olayların gelişme şeklinde Ryen’e sanki değer verişi yüzeyseldi. Yani böyle çok derin hissedemedim Misha’nın hislerini ben. Yaptığı hiçbir şeyde vicdan azabı bile duymadı. Bilmiyorum, bu bana biraz sevgiden uzak geliyor. Ayrıca Ryen’e küfrediyor? Gerçekten oralardan hiç hoşlanmadım. Ama ikinci yarıda pamuk gibi okudum. Bayıldım!
Kadın karakter içinse şunları söyleyeceğim: Başlarda gerçekten hoşlanmadım. Belki de çok fazla politik bir yönden baktığım içindir ama bunu elimden bırakamıyorum. Öncelikle... Zorbalık okumak beni çok tetikliyor ve dayanamıyorum. Bu kitabı okurken bununla karşılaşmayı istemezdim ama maalesef içinde vardı. Bu yüzden rahatsız olduğum çok fazla sayfa var. Aynı zamanda kadın karakterin de “asıl karakterini” gizlemek için bir zorba gibi davranması... bilmiyorum, bununla empati yapamıyorum. Bunu çözüm olarak kullanmasından hoşlanmadım, kendisinin de hoşuna gitmemesine rağmen devam etmesinden hoşlanmadım. Neyseki sonradan beni mutlu hissettirdi ama ilk yarıda gerçekten korkunçtu bence.
Dili akıcı ama çeviriden ve
Birbirimiz için mükemmeldik, ta ki tanışana dek...Edebiyat
Adını çok duyduğum Penelope Douglas'ı okumak bugüne kısmetmiş. Açıkçası başlamadan önce gözüm biraz korkmuştu çünkü toksik ilişkiler yazdığı için eleştirilen bir yazar olduğunu duymuştum. Lakin kitapta rahatsız edecek tek bir unsur yoktu benim için. Özellikle uzun zamandır okuduğum hiçbir kitabı beğenmediğim ve hevesle başladığım her kitabı hayal kırıklığı ile bitirdiğim için Punk 57 bana ilaç gibi geldi diyebilirim.
Övmeye devam etmeden önce araya bir eleştirimi sıkıştırmak istiyorum; keşke karakterlerin yaşı bu kadar küçük olmasaydı... Evet, en azından reşitler ama hala lise çağındalar. O yaştaki çocukların beyinlerinin fokur fokur kaynayan hormonlarla yönetildiğini biliyorum ama bana tansiyonu bu kadar yüksek metinlerin özneleri olmaları çok yanlış geliyor. Bunun için bana boomer diyebilirsiniz belki ama benim düşüncem bu yönde... Bu tarz içerikler için daha yetişkin, en azından yirmilerinde karakterler yazılmasını çok daha sağlıklı buluyorum.
Yine de Misha çok... etkileyici biriydi. Kitabın başlarında onu daha mülayim, içine kapanık bir müzisyen olarak düşünmüştüm. Hatta biraz geek. Ama kendisi aman Yarabbi bir şeymiş; dövmeli piercingli, gizemli ve baskın karakterli, mazlumun yanında, zalimin karşısında, hem hayvani hem romantik hatta hayvani romantik, herkese bela sevdiğine fena ve daha bir sürü şey... 18 yaşında olmasaydı Rhysand, Dimitri ve Des'in başını çektiği favoriler listeme giriş yapardı ama bu haliyle dünya ahret kardeşim diyor ve Ryen ile mutluluklar diliyorum...
Kitapta iki tane ters köşe var ki bence ikisi de çok tahmin edilebilirdi. Zaten beni şaşırtsın diye bir beklentim de yoktu, sadece iyi vakit geçireceğim romantik bir kitap okumak istiyordum. Yani beklentimi karşıladı mı? Karşıladı. Sadece Ryen'in, Misha'nın el yazısını
Yazar Hakkında
Penelope DouglasYazar · 19 kitap
Penelope Douglas, New York Times, USA Today ve Wall Street Journal'ın çok satanlar listesine girmiş bir yazardır. Kitapları yirmi dile çevrilmiştir ve Fall Away Serisi, Hellbent Serisi, Devil’s Night Serisi ve bağımsız kitaplar olan Misconduct, Punk 57, Birthday Girl, Credence ve Tryst Six Venom'u içermektedir. Eşi ve kızıyla birlikte New England'da yaşamaktadır.
