Cengiz Aytmatov kanımca kitaplarında, kavramları kurgular üzerinden açıklıyor. Bunu çokta güzel başarıyor. Yine öyle bir kitap...
(Spoiler içerir)
Çocuk saflığın, iyiliğin temsili gibi. Dede de öyle fakat pasif. Pasifliğin iyiliğe bir faydası var mıydı? Ah be dede o kadar güzelsin ki kızamıyorum bile! Hatta en çok seni kalbimde barındırdım.
Peki ya çocuk? Sayfalarca yazabilirim...
"Çay boyunca yüzüp gittin çocuğum." SON
·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.