İnsanı hayata sıkı sıkıya bağlayan şey ölüm bilincidir. Öleceğinin farkında olarak her gün her anı dolu dolu yaşamak insanı hayata bağlıyor. Aslında yaşamda herkes kötü şeyler yaşıyor. En olmadık anlarda hiç ummadığımız şeyler başımıza gelebiliyor. Önceden ben de başıma gelen her kötü şeyde çevremi suçlardım. İnsanların beni kendi zihnindeki kalıplara sokmaya çalışıp sürekli eleştirmesi ruhumu yaralardı. Yetersiz miyim, güzel değil miyim, geleceğim ne olacak, başarabilecek miyim soruları ile büyüdüm sayılır. Yaşım ilerledikçe bunlara cevap bulmaya çalışırken hayata geç kaldığımı fark ettim. Şimdi ise asıl suçlunun ben olduğumun farkındayım. İnsanlar izin verdiğim için benim zihnime girdi ve beni incittiler. Farklı olmak onların nezdinde delilik olarak sayılıyordu. Çünkü toplumun kalıplarına uymazsan dışlanırsın.
İşte Veronika da mükemmel bir hayat yaşarken yine de ölmeyi tercih eden birisi. Çünkü o da fark ediyor ki güzellik, para, başarı, kariyer bunların hiçbiri hayata tutunmak için yeterli değil. İntihar etmeyi beceremediği için akıl hastanesine kaldırılıyor. Fakat ölmeyi beceremese de kalbinin en geç bir hafta içinde nekrozdan dolayı duracağını öğreniyor. Ama bu geçireceği bir hafta hayatındaki tüm anlardan çok çok daha güzel oluyor. Nasıl mı? Okuyup görün
·
102 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.