Japon edebiyatı içindeki ilerleyişim hala yazardan bağımsız ilerliyor. Bu seferki kitap Gölgeye Övgü, Cuniçiro Tanizaki’nin kitabı. Aslına bakarsanız oldukça önemli ve popüler bir Japon romancısıymış kendisi. Ben romandan ziyade biraz daha deneme türünde sayılacak bir kitabıyla başladım. Bunun için bir tık üzgünüm ama yine de tam da kalın dünya klasikleri arasında gezinirken iyi bir soluklanma oldu.
Gölgeye Övgü, bir doğu batı karşılaştırması olarak niteleyebileceğim bir kitap. Modernleşme karşısında değişen batı kültürünü karşılaştırmalı olarak anlatıyor. Bazı kısımları “vay be ne kadar değişik” diye okuduysam da bazı kısımlar gerçekten ön yargılarımı hedef aldı. Özellikle “zarafet kirlidir” demesi ve “hoş bulduğumuz zarafet unsurlarının arasında biraz kirlilik bulunduğunu inkar etmiyorum” kısımları beni biraz şaşırttı. Şu açıdan şaşırttı bunun savunulması (ön yargı derken ciddiydim) Tabi yazar bu durumu batının her şeyi aydınlatma, parlatma isteğini biraz gerçek olandan kaçış olarak yorumluyor. Doğu kültürü ise olanı olduğu gibi kabul eder. Karanlığı kabul eder, gölgeyi kabul eder. Buradaki güzelliklere odaklanır.
Enteresan bir okumaydı. Kısa ve öz. 65 sayfacık ama enteresan bakış açıları katıyor. Tavsiyedir efenim.