İnsan ruhunun derinliklerini paramparça eden bir yazar; Fyodor Mihayloviç Dostoyevski.
Dostoyevski her ne kadar bir roman yazarı olarak görünse de. Yazdığı kitapları okuyarak, kişisel gelişim, hikâye, otobiyografi, psikoloji, gibi alanlarında kitap okuduğunuzu hisseder ve her birisi hakkında bilgilenirsiniz. Dostoyevski tam bir arayış adamı. Sizi bir yere götürmez, durumu anlatır. Bir şey savunmaz, sorgular. Zira sorgulama yeteneğini bana kazandıran ve hayatımı geliştirmemi sağlayan en büyük etkendir kendisi. Eğer ki 19. Yüzyıldan bir adam ile görüşmem gerekse bu kesinlikle Dostoyevski olurdu.
Gelelim Ezilenler kitabına. Kitap ana karakter Vanya ’nın anlatımıyla bize yansıtılıyor. Kitabın temel konuları, burjuva tayfası, merhamet, affetmek, aşk, nefret … Yüksek kesimden insanlar ile düşük kesimin çatışması yansıtılmış. Ya avcısındır ya da av. Bunu bende kitaba uyarlıyorum. Ya ezensindir ya da ezilen. Kitabın başlarındaki Nataşa’nın, babası Ihmeneve ’e yaptığı ihanet ile ikisinin arasındaki affetme ve gurur durumu temel konulardan biri. Bu ihaneti şöyle açıklayayım; Nataşa Ihmenev ’ın baş düşmanı olan Prens’in oğlu Alyoşa ile kaçıyor. Ihmenev kızına lanetler yağdırıyor, asla affetmek istemiyor ama bir yandan da sevgisi ağır basıyor. Arada gidip geliyor. Affetmek istiyor ama gururuna yediremiyor. Bu ikilem onu olur olmadık işler yapmaya yönlendiriyor. Schiednler’s Listesi filminde Schiendler Alman komutanın karşısına geçip şöyle der: ” Asıl güç her türlü haklı sebebin varken öldürmemektir, affetmektir.”
İşte bizim ihtiyarın ve birçoğumuzun eksik olduğu nokta. Özür dilemek, zayıflık belirtisi değil aksine insanın kendisiyle yaptığı muhteşem savaşı sonlandırması ve güçlü olduğunu göstermesidir. Kitap sorgularla, farklı bakış açılarıyla, düşüncelerle şüphelerle ve analizlerle dolu. Hiçbir zaman, hiç kimseye doğru diyemiyorsunuz. Hak veremiyorsunuz. Veyahut haksız diyemiyorsunuz. Nataşa ’yı da haklı görüyorsunuz Ihmenev ’ide. Ahlaksızlık yapan Prens ’ide.
Dostoyevski’nin erken dönem eserlerinden biri. O yüzden bazı hataları görmezden gelinebilir. Kitaptaki bazı tesadüfler hoşuma gitmedi. Mesela Smith’i ana karakterin tesadüfen bulması. Masloyebev ’in birden ortaya çıkıp, yardım etmesi. Nelli ’nin Prens’in kızı çıkması. Vanya ’nın yıllar sonra Nataşa ile tesadüfen görüşmesi vs. Hiç Dostoyevski okumamış arkadaşlar lütfen Dostoyevski’yi kronolojik olarak okusun. Hayatını bir arayış uğruna geçirmiş bir adamın serüvenine tanıklık etme zevkine varın. Hayatının son anına kadar yazmış ve kendisini ve fikirlerini olduğu gibi yansıtmış. Bir hayat daha yaşamak fırsatını kaçırmayın. Sevgiyle.
“Varsın ezilmiş, aşağılanmış olalım, madem hep beraberiz, önemi yok bunun; varsın bizi şimdi ezen, aşağılayan, o çıtkırıldım, kibirli yaratıklar zafer kazansınlar! Bizi diledikleri gibi taşlasınlar.”
·
507 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.