Biliyorsunuz ben kitapları kendimce farklı konularla ve hislerimle harmanlayarak yorumluyorum. Yıllardan bu yana bu kitabı “çok abartıldığı” düşüncesiyle okumayı hep ertelerim. Yazmak nasip olursa, üçüncü kitabım için bir benzerlik taşımasın diye artık okuyayım dediğim kitaptı. Yanılmamışım. Belki hayata dair bambaşka bir bakış açısı taşısam bu kitaba ayılıp bayılırdım. “Elif” i de okumuştum. Yıllar önce… Aynı hayal kırıklığı içerisindeyim. Kişisel gelişim, menkıbe, nasihatname, kılavuz güzellemelerini geçersek, içinde alıntı olarak kalabilecek güzel cümleler var yok diyemem. Ama kitabın bütünü boş bir kitap bana göre. Ne başucu kitabı, ne kılavuz olacak bir niteliği asla yok. Anlatmak ve varmak istediği noktaya saygı duyuyorum. Denemiş ama bana göre başarılı olamamış. Havada kalmış tamamen. Birçok insana akıcı bile gelebilecek Simyacı bana hiç akmadı. Çünkü anlatmak istediği şey çok derin ama anlatımı sığ ve yüzeysel. Konu çok zor ama kitap çok kolay. İşte birçok okurun aradığı kitap. Bazı kitaplar ölüm gibi bir şeydir, iyisi de kötüsü de. İnsan başına gelince -okuyunca- anlar.
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.