Yaklaşınca Haber Ver, Necdet Subaşı’nın Mahya’da yayımlanan son kitabı. Kitap yetmiş altı farklı başlıktaki birbirinden bağımsız gibi görünse de gerçekte bir yapbozun parçaları gibi birbirine eklemlenerek ilerleyen kısa yazılardan oluşuyor ve ilk başlığı yazılarına bir değerlendirme yapmasını rica ettiği bir büyüğünün kendisine yönelttiği eleştiriler ve bu eleştiriler neticesinde yazarın takındığı tavrın anlatıldığı İzlenim oluşturuyor.
Nerede iş yapan biri varsa, Allah’ın emri, orada yerli/yersiz eleştiri de olacak yergi de. Sayın Subaşı da bundan muaf değil: “Bir şeyler yazmışsın, natürel dünyayı anlatmışsın, yaşadıklarını özetlemişsin, kendi hikâyelerin etrafında seni mutlu eden bir hayat üzerinden ilerlemişsin. Ama bunların hiçbirinde ne bir derinlik var ne de bir mesaj. Oysa insan eline kalemi aldı mı ona dikkat kesilenlere mesajlarını iletmesi gerek…” Sözün hiçbir şeyi değiştirmeyeceğine inandığı için sessizliği tercih ederek kendi kabuğuna çekilenlerin ya da akla seza iddialarla ortaya çıkarak büyük bir şehvetle kelimelere sarılan ama söz oyunundan öteye geçemeyen ürünler ortaya koyan insanların yaşadığı şu dünyada şükür ki sözünün muhatabında makes bulabileceği inancıyla bıkmadan usanmadan kalemini tutmaya, yazmaya, konuşmaya ve sadra şifa üretkenliklerine devam etmeye çabalayan insanlar da var: “Üzüldüm, birkaç gün hiçbir şey yazmadım. Sonra düşündüm belki ustalar haklıydı ama yolları her nedense hep aynı yerlere çıkıyordu. Geri çekildim, kaleme can geldi. ‘Bildiğim gibi yazmaya’ devam dedim, asla dönmedim.”
Akademik çalışmalarının yanında hatırı sayılır derecede edebî ürünler de vermeye devam eden Subaşı için edebiyatın esasında amaç değil insanı, olayları, doğayı, dünyayı, eşyayı anlamlandırmak ve anlatmak için bir araç olduğu görülüyor: “Edebiyattan hoşlanıyorum ama edebiyat yapanlardan uzak durmayı da ihmal etmiyorum.” Dilin kıvrımları içinde ustaca dolaşırken sağlam düşüncesi, köklü bilgisi ve keskin zekâsıyla etkileyici ifade gücüne kolaylıkla vasıl olan yazar, kısa sürede okuyucusunu "kelime"nin kılıçtan daha keskin bir silah olduğuna ikna ediyor ve kibirli olanından mütevazı olanına, vefasızından vefalısına, cimrisinden cömerdine, yaşayanından vefat edenine, cahilinden hikmet ehline kadar türlü türlü insan tiplerinden; evlilik, hastalık, eğitim, selamlaşma, mektuplaşma, kariyer gibi yaşamın içindeki türlü türlü insan hâllerinden din gibi hayati mevzulara kadar oldukça çeşitli konularda kalem oynatıyor. Böylelikle gözlemlerini, düşüncelerini hatta özeleştirilerini herhangi bir ambargoya maruz bırakmaksızın samimi bir üslûpla bizimle paylaşırken âdeta her birimize “Bu hâllerden herhangi biri sana yaklaşınca haber ver.” diyor.
·
233 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.