çok ilginç bir kitap. ilginçliği, olayın sondan başa doğru gitme şeklinde yazılması ama yine de kitabının sonunu (aslında başını) merak ettirmesiydi.
benim bu kitapta en çok merak ettiğimse, santiago nasar'ın gerçekten suçlu olup olmadığı ve angela vicario'nun neden onun ismini verdiğiydi. bu konuyla ilgili çok bir bilgi verilmemesi hayal kırıklığı yaşattı bana. ben suçsuz olduğuna hükmettim. ama belki de asıl dikkat çekilmesi gereken konu bu değildi.
tabi ki kitapta en çok vurgulanan ve herkesin de aynı konuda yaptığı yorum, kalabalıkların bu yaşananlara sessiz kalmaları yönündeydi. ama benim okuduklarımdan algıladığım, herkesin santiago nasar'ı sevdiği ve onu uyarmaya çalıştıklarıydı. bu konu neden bu kitabı okuyan herkesin dikkatinden kaçmış anlayamadım. çünkü kitabın bir çok yerinde buna atıflar var.
bu kitabı yorumlayan çok kimsenin yorumlarını okudum. ve istisnasız herkes, kitabın ana fikrinin, toplumun duyarsızlaşması olduğunu söylemiş. üstte yazdığım sebeplerden dolayı bu sav gerçek olamaz. o zaman ana fikir şu olmalıydı: o kadar uyarıya rağmen santiago'nun yine de ölmesi, sadece yazılmış bir kaderden ne kadar önlem alınsa da kaçılamayacağı ve hatta herkesin basiretinin bağlanabileceğiydi. ve bir de namus için işlenen cinayetlere bir tepki,bir dikkat çekiş..
·
184 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.