Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
*Zeze, bittiği zaman sanki yakınımda bana ihtiyacı olan bir çocuk varda yardım edemiyomuş gibi hissettiren, düşündüren, vicdanınızı okayan bir seri...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.