Gerçekten de tam olarak bir kalbin çöküşüydü.
Aslında hiç de yabancı gelmedi bana bu öykü, hep kendimden bir şeylerle karşılaştım satır aralarında. Değişen tek şey ya özneydi ya da sebep unsuru. Asıl sebep içine ilmek ilmek sinen yalnızlık duygusunun her geçen gün artmasıydı.
Gösterilen ya da düşündüğü belki de tamamen bir yanlış anlaşılma veya aranılan bir bahaneydi.
Günümüzle olan benzerliği ise ya bir tür sevgi eksikliğinin doğurduğu yalnızlıktır ya maddi boşluğun oluşturduğu bir his ya da en kalabalık bir ortamda bile anlamlandıramadığımız bir yalnızlıktır...
Peki ya bizimki hangisini kapsıyor..?
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.