Bilimsel verilere göre insan öldükten sonra on dakika otuz sekiz saniye daha beyin aktiviteleri devam ediyormuş. Yazar diyor ki bu arada insanın hayatı film şeridi gibi gözünün önünden geçiyor. Tekila Leyla’nın da bu şekilde oldu. Bu kalın kitap aslında 1 günlük bir zamanı anlatıyor. Ve on dakika otuz sekiz saniyesi Leyla’nın doğumundan itibaren hayatını düşünmesiyle geçiyor. Leyla doğduğu gün büyük bir dramın içinde buluyor kendini. Yaşadıkları onu evden kaçıp fahişe olmaya zorluyor. Ve hayatı bir çöp konteynırında son buluyor Leyla’nın. Elif Şafak’ın betimlemelerini ve devrik cümlelerini seviyorum. Bu okuduğum 5.kitabı. Kitabın konusunu da ilgi çekici ve hoş buldum. Fakat hoş bulmadığım durumlar da fazla. Yazar birçok konuda bahsetmiş ve çorba olmuş bence. Evet diğer kitaplarında da farklılıklara dikkat çekiyor ama bu kitap aşırıydı ve yorucuydu. Çok yorucuydu hem de. Acaba bahsetmediği toplumsal bir problem var mı onu düşünüyorum artık. Çok eşlilik, pedofili, ensest, tecavüz, kadın cinayetleri gibi birçok konudan bahsediyor. Bunun dışında kitapta fahişe, transeksüel, zenci, arap, cüce, dawn sendromlu, şarkıcı, almancı, devrimci, lgbt, kürt, ermeni karakterler var. Ve herbirinin yaşadığı sorunlar da anlatılıyor. Yani yazar farklılıklara dikkat çekmek istiyor ama bu bana çok karmaşık geldi. Ayrıca bazı kısımlarda da çok yanlış düşünceleri vardı bence. Yani dindarlıkla yobazlık kavramlarını birbirine karıştırdığını düşünüyorum. Dindar olarak nitelendirilen aile kesinlikle dinimizle örtüşmeyen davranışlara sahip. Dinimiz insanlara yol gösterir, yardım eder. En azından her şeye değinirken bunu da göz önünde bulundurmalıydı. Bu benim için önemliydi. Onun dışında kitapta en sevdiğim karakter D/Ali oldu. Leyla’yı genelevde tesadüfen görüp sevmesi, ona dokunmaması, onu sorgulamaması ve onu gelinliğiyle ordan çıkarması kitabın en güzel kısımlarıydı. Ama dediğim gibi çok yoruldum ve uzun zaman da yazarın herhangi bir kitabını okumayacağımı düşünüyorum.
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.