Eğer 0 puan verebilseydim, 0 puan verirdim. Bunlar şiir değil, “ilham verici” tumblr gönderilerinin alt alta yazılmış hali sadece. Hem manasız, hem tembel hem de özenti bir çalışma bu kitap. Kaur’un kopyalayıp yapıştırdığı fikirlerin orijinal sahiplerini teker teker yazamayacağım ama uzunca bir liste olduğunu söyleyebilirim. Okuduğumda anlam değişikliğine uğramasın diye kitabı asıl dili olan İngilizce okudum. Keşke hiç okumasaydım. Bu kitap sadece şiiri düzyazıdan ayırt edemeyen, üzgün ya da direkt şiirlerin üzerine düşünmek istemeyen insanlar için yazılmış, kabalık etmeden söylüyorum elbette. Ne var ki “şiirler” de aynı şekilde yazılmış; düzyazı, üzgün ve üzerine düşünülmemiş. Üzülüyorum artık sanat dediğimiz şeyin aslında koca bir tembellik çukuru olmasına.