Puan vermedi·210 syf.·
2022 61. kitabı
“Senin sayende, hepsi senin sayende. Anneni yüreğinde öldürmedin çünkü!”
Ah, Fuqui, hayat neler gösterdi sana? Tüm bunlar başına gelirken nasıl da ayakta durabildin, yaşamaya devam edebildin sen?
Son zamanlarda okuduğum en dramatik, en etkileyici romanlardan biriydi Yaşamak. Fuqui’nin ailesinin başına gelenler, o dönemin ekonomik ve sosyal hayatı, savaşı, komünizmi en duygusal şekilde anlatmış yazar. Fuqui’nin başına gelen her felakette bu kadarı da olur mu, diye isyan edesim geldi. Kim bilir daha nasıl hayatlar var görmediğimiz, yanından farkına varmadan geçip gittiğimiz… Romanı bitirdikten sonra romandan Yüzyıllık Yalnızlık tadını aldım. Bu yüzden kitabı daha da sevdim. Ve bir kez daha anladım ki hayat her şeye rağmen yaşanmaya değer, her şeye rağmen güzel. Keyifli okumalar…
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İçerisindeki olumsuz -hatta ne olumsuzu, insanlık dışı- olayları okurken ağlamış ve mazlumu ezen bu sisteme bir kez daha isyan etmiştim. Yaşamak sancılı, yaşamak engebeli, yaşamak başlıca eğitim...
Hem bir dönem romanı olarak oldukça etkileyici hem de bir adamın, bir ailenin başına gelen çoğunlukla acı durumları anlatan beğendiğim bir kitap. "Öleceğim yerin adını bile bilmiyorum."