( SPOİLER VARDIR. )
Aytmatov, pek çok eserinde olduğu gibi bu eserinde de savaşın arkasında kalan açları anlatmış. Ama bu romanda savaşın arkasındaki açlar kitapta örtük anlam değil, birincil anlamdır. Yani kitabın ana fikri savaşın arkasında kalan açların zorlu yaşamıdır.
Benim kitapta en beğendiğim yer doksan bir ve doksan ikinci sayfalarını kapsayan Maysalbek'in mektubu idi. İlk defa bir kitabın ortalarında bu kadar duygulandım. Ama kitabın sonunu çok beğenmedim. Tolgonal'ın kocasını, üç çocuğunu ve gelinini kaybetmesine karşılık, yalnızca torununun onu sevindire bilmesi bana saçma geldi. Benim fikrimce kitabın sonu daha hüzünlü olabilirdi.
Kitabı elinize alınca ve ortalarına kadar gelince anlayacaksızınız ki, kitapta hemen her cümlenin altını çizip, notlar vs. alacaksınız. Ayrıca bu kitap yine benim fikrimce Aytmatov okumaya güzel bir başlangıç kitabı. Ayrıca şunuda belirteyim, kitabı okurken asla ama sıkılmıyorsunuz. Ayrıca kitabın birçok örtük anlatımı da vardı. Her kitaplıkta olması gereken bir kitap.
Kitabın konusu savaş sırasında oğullarını ve kocasını kaybetmiş, savaş bitse dahi savaştan sonra da zararkar görmüş bir ananın hikayesi. İşte bu nedenle kitabın sonunu beğenmedim. Yani bu kadar kötü olay yaşamış bir ana için daha hüzünlü bir son beklerdim.
8/10
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.