Bir oyunun, bir mahkum için çok değerli olduğu bir zamanda tükenmiş bir hale gelmesini bağlı olarak intihar edecek hale gelmesini ve sonradan en büyük zaafı olmasını anlatıyor kitap. Küçücük bir şeyin, hiçliğin insanın ölümüne yol açacağını insan ilk başta kavrayamaz, üstelik herhangi bir fisiksel zorlanma olmadan. Ancak insanlar başka varlıklara alakadar olmayı, yaralanmayı, iyileşmeyi, farklı cisimler görmeyi ve o yoğunlukta boğulmayı öylesine alışmıştırki birdenbire bir hiçliğin ortasına konuverdiğinde önce delirmemek için - veya farkında bile olmadan - çabalar fakat sonra delirir, nöbetler geçirir, intihar etmeyi bile düşünür. Zaten bu kitabı 
Stefan Zweig intihar etmeden çok az evvel yazmış.
Kitap şu mesajı veriyor: Yalnız kalma! Bu sadece insanlarla ilişkili değil, sadece yalnız kalma.
Kitabın içerisinde bir çok konudan bazı şeyleri görebilirsiniz. İnsan psikolojisi ve o dönemin yönetimi hakkında bir kaç bilgi.
Evet, bu kadar. Klasik bir kitap olduğu kadar harika bir kitap. Okunması gereken kitaplardan biri. Her neyse, sevgiler...
Stefan Zweig intihar etmeden çok az evvel yazmış.
Kitap şu mesajı veriyor: Yalnız kalma! Bu sadece insanlarla ilişkili değil, sadece yalnız kalma.
Kitabın içerisinde bir çok konudan bazı şeyleri görebilirsiniz. İnsan psikolojisi ve o dönemin yönetimi hakkında bir kaç bilgi.
Evet, bu kadar. Klasik bir kitap olduğu kadar harika bir kitap. Okunması gereken kitaplardan biri. Her neyse, sevgiler...
··
526 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.