Korkunun Korkusuzluğu
Bir kitap seç ki, o anlattığı duygunun aynısını hatta daha fazlasını sana da hissettirsin, yaşatsın... Kesinlikle bu eser seçeceklerim arasında olurdu.
Özetle, esas karakterimiz Irene, tüm herkesin sahip olmak istediği her şeye sahip, mutlu - huzurlu bir evlilik, statüsü olan ve sorumluluklarını bilen iyi bir eş, iki küçük tatlı çocuk, para, sosyal ortam ve dahası...
Ama karakterimiz Irene, bunlara tamah etmeyip, en tehlikelisini istiyor. Nitekim kitapta da geçtiği gibi;
"Doymuşluk açlıktan daha az tahrik etmez..." (Sayfa:15 - KORİDOR)
Ve doymuşluk mu yoksa doyumsuzluk mu demekte arafta kaldığım bir önerme karşıma çıkıyor. Sebepleri geçelim, sonucunda Irene kocasını alelade bir piyanist ile aldatıyor.
Hatta bu aldatma mevzusu onun hayatının bir parçası haline geliyor. Taa ki, piyanistin sevgilisi olduğunu iddia eden şantajcı kadın gelene kadar...Büyük ihtimalle şantajcı kadın gelmeseydi Irene Hanım bu sözde macerasına (!) devam edecekti. Ama bu kadının ortaya çıkması ile artık Irene için her an korku, tereddüt, şüphe, utanç gibi duygular iç içe geçmeye başlıyor.
Stefan Zweig okudukça, kitaplarına, insan psikolojisini ne kadar ustaca betimleyebildiğini görüp, hayran kalıyorum. Her düşüncenin ilmek ilmek düşünüldüğü ve pürüzsüz bir kusursuzlukla aktarıldığına şahit oldukça Zweig'e saygım bir kat daha artıyor.
Aynı zamanda bu kitaptan da kazandığım bir sürü bakış açısı oldu;
Aldatmak -Aldatılmak
Affetmek - Affedilmek
Korku
Utanç
Kayıp
İntihara meyil...
Çıkardığımız ve çıkarabileceğimiz birçok sonuç var. Ama en önemlisi, bize monoton ve sıkıcı gelen yaşamımız sonradan bile bile lades ile yaptığımız yanlışlar yüzünden bize basit gelen günleri mumla aratmasın... :)
·
223 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.