Her insan hayatının roman gibi geçmesini ister. Dönüp baktığımızda anlatabileceğimiz bir çok anıyı hatırlamak ve onunla gururlanmak isteriz. Çünkü deneyimler varoluşumuzun tek kanıtıdır. Fink bize hayatı roman gibi geçmiş birinin hikayesini anlatır.
Göksenin yakışıklı, uzun boylu, alçak gönüllü ve pasif bir karakter. Yurt dışında mimarlığı bırakıp modelliğe başlıyor ve ismi de Goku oluyor. Çok ünlü reklamlarda oynuyor lakin kendi ülkesinde kimse onu tanımıyor. Teoride bir araya gelemeyecek şeyler pratikte onun hayatına dönüşüyor. Namazını ve orucunu aksatmayan biri lakin yatsıyı kıldıktan sonra gece kulübüne geçiyor, sahuru orada yaptıktan sonra oradan çıkıyor. Kendisi çok dindar lakin sol tabanlı esasen arkadaşları ise biri ağır ülkücü diğeri Kürt. Üçü çok yakın arkadaşlar. Bunların yanı sıra kitapta yakuzalarla(Japon mafyası) arasında yaşananlar, kadınlar, modellik ve ardından bulaşıkçılığa varan hikayesiyle dolu dolu bir yaşam. Kitapta ayrıca Volkan Revan adıyla Sedat Peker bile geçiyor.
Göksenin'in yaşadığı en büyük sorun tahmin ediyorum ki: kimlik problemidir. Kim olduğunu kendisine sorunca bir cevap alabiliyor mu merak ediyorum. Bir yerde hızlı bir gece hayatı, bir kaos diğer tarafta ibadetlerini aksatmayan birisi. Kendi ülkesinde tanınmayan bir mimar yurt dışında ünlü bir model. Bir yerde Göksenin diğer tarafta Goku, haz ve dinginlik, bar ve cami, zirve ve en dip… bu liste çok uzar. Ve tüm bu zıtlıklar elbette insanı bir yerden sonra çıldırmasına sebep olabiliyor. O da çareyi intiharda arıyor lakin o kadar dipteki bunu bile beceremiyor.
Teknik açıdan kitap çok fazla yenilik barındırıyor. 
Murat Menteş kitabı non-linear bir şekilde yani olayları sıra sıra anlatmak yerine bir o tarihe bir bu tarihe giderek zaman algısını değiştirmiş. Bunun dışında kısa kısa cümlelerle hızlı ve kolay okunabilen hatta bununla da yetinmeyip secim sanatına başvurarak adete ritmi olan bir kitaba dönmüş. Şahsen uzun zamandır böyle akıcı kitap okumamıştım. Belki de böylesini hiç okumadım.
Murat Menteş kitabı non-linear bir şekilde yani olayları sıra sıra anlatmak yerine bir o tarihe bir bu tarihe giderek zaman algısını değiştirmiş. Bunun dışında kısa kısa cümlelerle hızlı ve kolay okunabilen hatta bununla da yetinmeyip secim sanatına başvurarak adete ritmi olan bir kitaba dönmüş. Şahsen uzun zamandır böyle akıcı kitap okumamıştım. Belki de böylesini hiç okumadım.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.