Ah Dilhuş…1000Kitap
Öyle içten öyle bizden ki karakterler, olaylar. Kendimi okuyormuş gibi değilde sanki kendim yaşıyormuş gibi buldum. Sanki Zeynep bendim ve tüm her şeyi ben yaşamışım gibi hissettim. Ancak kitabın sonuna gelip son sayfayı çevirdiğimde farkettim bunun bir kitap olduğunu ve istemsizce “yaaaa nasıl biter” diyerek bir boşluğa düştüm.
Huşu Ağacı gerçekten insanı içine çekip günlük rutinlerimiz içinde bizim bildiğimiz ama çoğu zaman unuttuğumuz ve karamsarlığa düştüğümüz durumları bir bir yüzümüze çarpıyor adeta “ Kendine gel” diyor. Herkesin çevresinde bir Derviş Dede yoktur ama ona yol gösteren çok güzel işaretler vardır. Ben kendime Derviş Dede olarak Huşu Ağacı’nı seçtim. Bildiğim, bildiğimi sandığım, yapmam gereken ama türlü bahaneler ile sürekli ertelediğim şeyleri gözden geçirip yoluma emin adımlarla Yaradanımın yardımıyla ve izniyle çıkmaya niyet ettim.
Rabbim sen kabul eyle.
·
209 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.