Öncellikle hayatının en zorlu bir buçuk yılına tanık olmamın hatırına uzun bir süre patates ve diskodan uzak duracağımı belirtmek isterim Watney.
Bir kitabın karakterini sahiplenmem her zaman başıma gelen bir şey değil ancak ben sadece okumama rağmen defalarca öldüğüm halde Watney, birbirinden daha zekice (ve çoğu kesinlikle iğrenç) planlarla hayatta kalmayı başarması sayesinde saygımı kazandı. Üstelik muhteşem espri yeteneği ile (örn. "Beni hayatta tutmak için götüm de beynim kadar çalışıyor.") kitabı okurken sürekli güldürüp milletin bana bakmasına sebep olması bir yana gerçekten keyifli bir okuma deneyimi yaşattı.
Cihazda bir sorun çıktığında sakince 'Eminim bir yerinde ufak bir delik falan çıkacak ve NASA bana bunun üzerini koli bandıyla kapatmamı söylemeden önce dört saatlik toplantılar yapacaktır.' demek yerine daha endişeli bir tepki verseydi orada 18 ay kalamazdı. Tabii ben okurken kafayı yiyordum orası ayrı.
Bir yerde mutlaka ama mutlaka bir sorun çıkar ya da çıkmak üzeredir okudukça alışıyorsunuz demek isterdim fakat söz konusu Watney'in hayatı olduğundan böyle bir şey mümkün değil. Kahramanımız artık bu durumlarla başa çıkmaya alıştığından kendine ödül bile hazırlıyor. ("Dördüncü paket 'Beni Öldürmesi Gereken Bir Şeyi Atlattım' paketi çünkü kesin karşıma bir şey çıkacak, biliyorum. Bunun ne olacağını bilmiyorum ama olacak işte. Yüzey aracı bozulacak ya da basurun öldürücü bir versiyonuna yakalanacağım ya da düşman Marslılarla karşılaşacağım. Bu olduğunda hayatta kalırsam, bu paketi yiyeceğim.")
Güzel bir konu, zeki ve enerjisi yüksek bir karakter ve akıcı bir üslupla Marslı kitabının 2014'ün en iyi Bilim Kurgu romanı seçilmiş olması şaşırtıcı değil.
Belli olduğu üzere kitabına bayıldım ve umuyorum ki, birazdan izleyeceğim filmini de seveceğim.
·
285 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.