"Beni tanımıyorsunuz ama yüzümü görmüşsünüzdür. Önceki fotoğraflarda belimize kadar hatlarımızı minik piksellerle anlaşılmaz hâle getirdiler; saçlarımız bile ifşa edilemeyecek kadar farklıydı. Fakat hikâyenin bıkkınlık vermesi ve bizi koruyanların da usanmasıyla birlikte internetin rutubetli köşelerinde bizi bulmak kolaylaştı."
"Geçmiş, ikimizin de ziyaret etmek istemediği birkaç yabancı ülkeden biriydi."
"Gerçek bir insan olsaydınız, sadece bir kez ölürdünüz."
Kız A bir kaçış hikâyesi. İstismarcı bir anne babanın gölgesinde hayatta kalmaya çalışan 7 çocuğun hikâyesi.
Atıldığı her işte başarısız olan, her geçen gün daha da acımasızlaşan bir baba ve sürekli doğum yapan, ruhunu kaybetmiş bir annenin yanında, kardeşleriyle birlikte Bağlama Günleri'ne kadar sefil bir hayat yaşayıp sonrasında ise açlık, pislik ve korku dolu yıllar geçirdikleri Korku Evinden kaçarak kurtulan olmayı başaran Kız A'nın anlatımıyla okuyoruz kitabı.
Yıllar sonra Korku Evine dönmek zorunda olan Lex'in (Kız A) kardeşleriyle yüzleşmesini, yaşadıkları travmaların hayatlarına etkisini okurken etkilenmemek mümkün değil. İnsan sormadan duramıyor kendine. Böyle bir hikâyede kurtulan olmak mı daha iyi yoksa kaybedilen mi? Geçmişin travmalarından kurtulmak imkânsız olsa da her şeye rağmen yaşamaya devam edecek gücü içinde bulabilmek çok büyük bir başarı.
Kitabın kurgusunu, yaşattığı gerilimi beğendim. Tek sorun, okurken storyde de paylaştığım gibi zaman geçişleri. Bu kadar keskin olması bir noktada kafa karışıklığı yaratıyor. Aynı bölümde geçmişi ve günümüzü okurken yetmiyormuş gibi bir de araya hastane günleri girince kafam allak bullak oldu zaman zaman. Okuyanlar aynı sıkıntıyı yaşadı mı bilmiyorum ama beni biraz zorladı. Sakin kafayla okumak şart.
·
147 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.