Herkese selam. Lex, Ethan, Delilah, Noah, Gabriel, Evie ve Daniel. Onlar, yaşadığı zorlukları ve başarısızlıkları çocuklarından çıkaran bir baba ve doğum makinesi olmak dışında başka bir vasfı olmayan pasif bir anne ile Korku Evi’nde yaşamak zorunda kalan kardeşler. Lex 15 yaşında bu evden kaçmayı başarıyor. Ancak yaşadığı travmalar ve kurtaramadığı bazı hayatlar yakasını bırakmıyor. Yıllar sonra Anne’nin hapiste ölmesiyle miras kalan Moor Woods yolundaki bu lanetli evi halk merkezine dönüştürmek isteyen Lex, kardeşlerinden onay imzası almak için korkunç geçmişi ve kapanmış görünen ancak durmaksızın kanayan çocukluk yaralarıyla yüzleşmek zorunda kalıyor. Geçmişinin aslında hiç geçmemiş olduğunu görüyor. Bizler de bu geçmişin gizemini okuyor, bir genç kızın travmalarıyla hayata tutunma mücadelesine tanık oluyoruz. Çok içimi acıttı bu kitap. Okuyunca Turpin Ailesi aklıma geldi hemen. Benzerlikleri kanımı dondurdu. Okuyacaklara tavsiyem ağır bir psikolojik gerilim olduğunu hatırlatmak olacaktır. Okuması zor bir kitaptı bana göre. Etkisinden kolay kolay çıkılamayacak. Herkese keyifli okumalar. Kız AAbigail Dean
Puanlamam;
İlk üç puan emeğe verilmektedir.
4-Çok kötü
5-Kötü
6-Orta
7-İyi gibi gibi
8-İyi
9-Mükemmel
10-Daha ne olsun be!
Okuduğum en karmaşık kitaplardan biriydi ve sıkıcıydı...Sonunu hiç anlamlandiramadim...Yorucuydu bitirmek...Ve nihayet bitti...Daha anlaşılır ve sürükleyici bir kitapla dönmek üzere...
Bu kitabı okurken şunu söylüyorsunuz direk.. ebeveynlerimizi biz seçmiyoruz..
7 çocuk..
Ethan, Lex , Noah, Gabriel, Evie, Delilah ve Daniel
Hepside böyle bir hayata gelmemiş olmayi diyenler çocuklar. Çünkü istirmarcı , şiddet eyilimi olan anne ve babanin çocukları onlar. Yaşadığı olumsuz olaylardan sonra çocuklarına şiddet uygulayan acımasız bir adam ve tek yaptığı çocuk doğurmak olan asla korumayan ;tam tersi her şeye sessiz kalan bir kadın..
15 yaşında kaçıp kendini ilk kurtaran Lex oluyor. Fakat yaşadıkları kendinde derin izler bırakıyor. Yıllar gecsede başarılı bir insan olarak hayatına devam etsede geçmişi silmek kolay olmuyor.
Anne 'nin hapishanede ölümünün haberi ile eski yaşananlar tekrar gözünün önünden geçiyor.
Miras kalan evi halk evine dönüştürmek istiyor Lex. Tabi tüm kardeşlerden izin alarak. Ve bu sefer yaşananlar her bir kardeş açısından tekrar hafızalarda canlanıyor.
Psikolojik gerilim tarzını seviyorsanız eser size göre evet. Ama akıllardan kolay silinmiyor bilginiz olsun.
Kitabın konusu yüreğimi söktü aldı götürdü. Yedi kardeşin her biri öyle şeyler yaşadı ve yaşamak zorunda kaldı ki okuduğum her satırda böğrüme öküzler oturarak bitirdim kitabı.
Iste konusu çok başka olan bir kitap nasıl okurken yorar insanı diye sorsalar önereceğim tek kitap Kız A olur.
Zaman karmaşası, karakterlerin giriş çıkışlarını aklımda tutacağım derken kopuyorsunuz bir müddet sonra.
Sonra bir an oluyor ve yine kitabın içerisinde, yine karakterlerin acısında boğuluyor gibi oluyorsunuz.
En nihayetinde "herkes anne ve baba olmamali" diye sonuca varıp kapatıyorsunuz kitabi.
.
Kız A, yani Lex Kabus evinden kaçan ilk kişi. Belirli bir yaşa gelene kadar evin tüm kurallarına uymuş, doğan kardeşlerini büyütmeye yardım etmiş bir abla. Tek suçu takıntılı bir babaya sahip olup yaşanılanları görmemezlikten gelen bir anneye sahip olmak. Yıllar sonra annesinin kaldığı hapishaneden bir telefon gelir ve kalan mal varlıklarını altı kardeş ne yapacağına ortak karar vermek zorundadır. Kâbus Evi olarak bildikleri bu evi daha iyi bir yer haline getirmek için önce kardeşler geçmişleri ile hesaplaşmak ve bir yerde de vedalaşmak zorunda.
.
Bu hesaplaşmayı okurken kalbiniz acıyacak, üzülecek, isyan edecek ve okumamış olmayı dileyeceksiniz.
.
Kitabın konusuna diyecek sözüm yok, lakin anlatım ve geçişleri idare edebilirim diyorsanız tavsiye ederim...
.
Okumak Iptiladir Müptelâlara Selam Olsun...
#k:351961kurgu güzel aslında ama çeviriden mi kaynaklı metnin orjilnali mi böyle bilmediğim cümle akışı sorunu var bu da hâliyle insanı sıkıyor,yoruyor okumak tan zevk alamıyorsunuz.