hatalarımızı, yanlışlarımızı, eksiklerimizi çoğu zaman dışsal sebeplere bağlarız, bu biraz vicdan rahatlatmadır biraz omuzdaki yükü azaltma. onun adına şeytan ya da nefis deriz. halbuki gururumuzun, kendi zihnimizin kaçamak bir yol arayıp güzelce isim verip süslemesinden başka bir şey değildir bu.
sabahattin ali, ömer karakteri ile adeta bu fikirlere can vermiş. kitabın politik ve aşk gibi iki damardan beslendiğini söylemek mümkün. ama ben politik kısımları hep atladığımı fark ettim, okumak istemedim. zirâ gündelik yaşamda sürekli burnumuzun dibinde olan şeyler bunlar. bildiğim kötülükleri okumak içimden gelmedi. onun dışında harika bir roman. heyecanla bitirdiklerimden oldu.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.