Öncelikle kitap çok hızlı ilerliyor. Bir oturuşta bitirmek mümkün. Benim fikrimce kitapta gözüme en belirgin görünen şeyin kınanan, 'asla kabul etmem', 'asla yapmam' denilen şeyin er geç insanın başına gelmesidir. Bu gerçekten böyle bu arada. Kitapta da Ali Rıza Bey başta işvereninin yaptığı, ahlaki kurallara uymak olarak, yanlış bir şeyi düzeltmesini istemesi üzerine adam yapamayacağını söylemedi ve 'senin oğlun böyle yapsa sen kabul eder miydin' dedi. Ali Rıza Bey ise 'reddederdim.' dedi net bir şekilde. Peki kitabın sonunda ne oluyor biliyor musunuz? Oğlunun aynı şeyi yaşaması yetmezmiş gibi bütün çocukları tek tek Ali Rıza Beyin ahlak anlayışına tamamen zıt şeyler yapıyorlar. İşin ironik yanı ise Ali Rıza Beyin her şeye göz yumması...
Benim babaannem de insanları sürekli kınayan ve yaptıklarını başkalarına abarta abarta beterden beter yaparak anlatan birisi. Ben çocuklarından ve torunlarından bu konuştuklarını yaşaması konusunda çok tedirginim açıkçası. Ki etrafımda gördüğüm kadarıyla da bu böyle gerçekten böyle. Doğanın kanunu bir olaya asla olmaz gözüyle baktığınızda kesinlikle olacağı üzerine kurulu bence.
Sözün özü insanları kınamayın. Çok yanlış bir şey yapmış olsalar bile haset yaklaşmayın... Çok net söylüyorum karmaya inaniyorum çünkü var. Ve asla asla demeyin.
Tekrar kitaba gelecek olursak; Reşat Nuri kitabi zaten her türlü okunur.
·
143 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.