Dikkat Spoiler içerir!
Lise başlarında okuduğum da hiçbir şey anlayamamıştım sıkıcı bir kitap diye betimlemiştim. Ama son günlerde kitaba dair alıntıları okudukça tekrar okumalıyım dedim kendime ve iyiki de okudum.
Kitapta sadakat ve fedakârlık daha çok ön planda. Necip Bey, Suat Hanım ve Süreyya Beyin aşkına ve birbirlerine bağlılıklarına imrenmektedir ve Suat Hanımın etrafındaki kadınlardan çok farklı olduğunu düşünmeye başlar. Gün geçtikçe Necip Bey, Suat Hanım ile tutku dolu anlar hayal etmeye başlar. Suat Hanım kaybolan eldivenin çiftini Necip Beyde görmesiyle olanları anlar ve Süreyya Beye acıdığından dolayı Necip Bey ile göz göze gelmekten bile korkar hale gelmiştir. Suat Hanımın böyle yapması ile Necip Bey ihanete uğratıldığını düşünür ve artık tüm kadınların aynı olduğunu söyler. Necip Bey günden güne erir ve Suat Hanım onu her böyle gördüğünde vicdan azabı çeker. Ardından köşkte bir yangın çıkar ve Suat Hanım orda alevlerin içindedir. Süreyya Bey kapının önünde çaresiz beklerken Necip Bey ateş topunun içine kendini atar ve başlamadan biter aşkları...
İnsan kendisine soruyor kendi mutluluğunu mu gözünün önüne almalı yoksa kendi zararına da olsa diğer insanların mutluluğuyla mutlu olmayı mı becermeli? Ama bu da bir yere kadar olmalı değil mi?
·
124 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.