İsmet Özel
Yaşayan en büyük Türk şair olabilir mi sizce?
Ömrü uzun olsun...
O daha yazsın, biz daha okuyalım...
Celladıma Gülümserken
Kısacık bir şiir kitabı.
Her şiir bir kitap her dize bir şiir olabilecek düzeyde dolu dolu, imgelerle yüklü bir eser.
Şair düşüncelerini ustalıkla anlatmış, anlamak da ayrı bir çaba gerektiriyor diyebilirim. Okumak için yarım saatte okunur ama dizelerle verilen mücadele günler alabilir.
"Şehrin insanı, şehrin insanı, şehrin pahalı zevklerin insanı, ucuz cesaretlerin." (s. 27)
Kabullenmesi zor ama bir o kadar da gerçek değil mi? Bunu anlamak için kafamızı kaldırıp sokaklara bakmaya bile gerek yok. İnstagram'a girmek veyahut kumandanın tuşuna basmak yeterli olacaktır. Pahalı zevklerin, ucuz cesaretlerin insanlarıyız. Kendimizi aslan diye tanımlayan kedileriz bir bakıma. Tek tesellimiz aslanın da kedigillerden olması.
"Uzun yola çıkmaya hüküm giydim." (s. 15)
Kime sorsak bir gitme derdinde. Yerinden memnun olan çok az insan tanıyorum. Gidebilen çok az oysa. Seyahatler zihinlerde kalıyor. Ve de hayallerde. Ne diyordu dizesinde "ucuz cesaretlerin insanı" Hayal kuracak kadar cesaretimiz... Adım atmaya ise cesaretimiz kadar mecalimiz de kalmamış.
"Evi Nepal'de kalmış Slovakyalı salyangozdur ruhum." (s. 8)
Bir benzetme ancak bu kadar farklı olabilir ve her okuyanı farklı düşüncelere sürükleyebilirdi. Öyle hissetmiyor muyuz bazen? Ama dediğim gibi burada da seyehati yapan yine ruhumuz. Bedenimiz gizli prangalar taşıyor.
Kısa bir eser. İncelemeyi uzun tutarak kimseyi sıkmak istemiyorum. Okuyun, okutun birlikte konuşalım. Mutlu günler dileklerimle...