John Steinbeck tarafından kaleme alınmış Gazap Üzümleri 1929'da başlayıp 1930'lu yıllar boyunca devam eden Büyük Buhranı konu alan büyük bir başyapıttır. Sanayileşme ile birlikte topraklarından koparılan işçi sınıfının mücadelesini Joad ailesi üzerinden anlatır Steinbeck. Tarımda makineleşme arttıkça insan gücüne olan ihtiyaç azalır. Halk giderek fakirleşip borçlanır. Oklahama'lılar kime borçlu olduklarının bile farkında değildirler.Karşılarında kanlı canlı biri değil de banka diye adlandırılan bir düşman vardır. Ve bu düşman şimdiye dek gördükleri en acımasız ve en güçlü düşmandır. Çok geçmeden Oklahama'lılar bu düşmana boyun eğip onun için çalışmaya başlarlar. Bir zamanlar dedelerinin babalarının olan bu topraklarda artık başkası için karın tokluğuna çalışırlar. Açlık ve sefalet ile baş edemeyecek duruma gelince de göç etmeye mecbur kalırlar. Joad ailesi de büyük umutlar ile Kaliforniya' göç etmeye karar verir, başlarına gelecek felaketlerden bihaber.Aile büyükbaba , nene, anne, baba , John amca ve çocuklardan oluşur. Kaliforniya ' ya göç etmeden önce aile sahip olduğu herşeyi satıp bir kamyon alır . Ve büyük beklentiler ile yola çıkar. Anne yolda ne pahasına olursa olsun ailenin bir arada kalması gerektiği kanaatindedir. Yolculuk sırasında başlarına türlü türlü felaketler gelir. Mola verdikleri bir yerde büyükbaba hastalanır ,yola devam edemeyecek kadar yorgun düşer. Topraklarından ayrılmanın yükü büyük babaya çok ağır gelir. Bedeni bu yorgunluğa daha fazla dayanamaz ve aileye veda eder. Bulundukları bölgede bir vatandaş öldüğünde devlet gömme parası olarak 40 dolar talep eder. Fakat ailenin bu parayı karşılayacak gücü olmadığından büyük babayı devletin bilgisi olmadan bir yere gömerler. İçinde bulundukları zor durumu ve büyük baba ile ilgili bir kaç bilginin bulunduğu bir yazı yazıp büyük babanın başucuna gömerler. Günün birinde biri orayı kazarsa en azından orda yatan kişinin kim olduğunu bilir. Hatta belki o zaman bir mezarı bile olur diye düşünür aile. Büyükbabası geride bırakarak yolculuğa devam eder aile. Fakat ne yazık ki kayıpları sadece büyükbaba ile sınırlı kalmaz. Büyük babanın ölümünden sonra nene akli dengesini yavaş yavaş yitirmeye başlar , yolculuk onun için çekilmez hale gelir. Bir gece kamyonun tepesinde uykuya dalar ve bir daha gözlerini açamaz . Aile yaşadıkları bütün zorluklara rağmen umutlarını bir an bile yitirmeden yola devam eder. Bu zorlu yolculuğun sonunda Kaliforniya'ya varırlar. Fakat Kaliforniya'ya vardıklarında durum hiç de iç açıcı görünmez. Onlar gibi büyük umutlar ile göç eden sayısız insanla karşılaşırlar. Hepsinin tek bir amacı vardır bir iş bulup karınlarını doyurmak .İşçilerin bu kadar fazla olması mal sahiplerinin işine gelir. İnsanları karın tokluğuna çalıştırırlar. Açlık ve sefalet o kadar artar ki insanlar artık ölmeye başlarlar. Sadece mevsimlik işçiler değil yerli halk için de durum aynıdır. Açlık arttıkça yerli halkın göçmenlere olan nerfreti iyice körüklenir. Göçmenler arasındaki dayanışma da dahada artar. İş bulamayan para kazanamayan erkekler çocuklarının ellerinden kayıp gitmesine ,açlıktan ölmesine göz yummazlar. Çaresizlik artık çok farklı boyutlara ulaşır ve korkuç şeyler yapmalarına sebep olur. Bir parça ekmek için hırsızlığa hatta adam öldürmeye kalkışanlar bile olur. Kendilerince çok haklı sebepleri vardır. Devletin, büyük çiftlik sahiplerinin göçmenleri doyurmaya gücü yetmez ! Yapabildikleri tek şey yeni silahlar alıp kendilerini korumak için yeileri işe almak.
Kitabın sonunda aile de artık dağılmış bir durumdadır. Aileyi bir arada tutmak için elinden gelen herşeyi yapan anne de artık vaz geçmiş durumdadır. Bebeğini yeni kaybetmiş kızını ve iki çocuğunu alıpsoğuktan korunmak için bir ambara sığınır. Ambarda açlıktan ölmek üzere olan bir göçmeni, bebeğini henüz kaybetmiş olan Rozaşarn'ın kendi sütü ile beslemesi ile son bulur.
·
112 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.