“”Niceleri kendi zincirlerini çözemezler de,dostlarının azatçısıdırlar.
Kendi alevinle yakmaya hazır olmalısın kendini:
Önce kül olmadan nasıl yeni olabilirsin ki?””
Kitap sizi yazarın “Zerdüşt Böyle Diyordu”sözleriyle karşılıyor…
Bazı kitapların zamanı olduğu görüşündeyim.Bu kitabın içinde yaşadığım süre zarfınca ne çok kendimden anekdotlar buldum anlatamam…Birbiri içinde çözülmek deyimini yaşıyor ikili..Biri hastasıyken doktor durumuna diğeri doktorken hasta durumuna düştü derken her ikisi de birbiri için birer iyileştirici oluyor… Bruner ve Nietzsche sohbetleri,derin anlam arayışları,psikolojik,felsefik nice tartışmalar ve müthiş bir beyin yanması…Evet
”beynimin doğum sancıları”deyimini sayfa sayfa bende yaşadım.Yaşamakla kalmadım çözüm yollarına ulaştım hayatımın içindeki girdaplardan.
İşte tamm da bunu duymaya ihtiyacım vardı cümleleriyle karşılaştım ve bunlardan ikisini bırakıyorum buraya..
“Yalnızca bu an gerçektir.Eninde sonunda yalnızca bu anı yaşarız.”ve “Yazgımızı sevmeliyiz.”
İki cümle,hayata tutunma gücünü artırır mı insanın?Artırıyor..
Vee çok daha fazla katıldığım alıntılarım…
Tekrar tekrar okumayı istediğim bir kitap olarak başucuma bırakacağım.
Veee hayatımın enleri arasında yerini alarak hafızamın hep bir köşesinde anılmaya hazır halde bekleyecek…
Kitapla kalın:)
·
157 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.