Yaşlı balıkçı Santiago, 84 gündür eli boş dönüyordu denizden. 85.gün denize çıktığında ise teknesinden bile büyük bir köpekbalığı yakalamayı başarmıştı. Baliği yakalamak için çok fazla açılmış ve günlerini denizde geçirmişti. Zafere ulaştığında ise teknenin yanına bağladığı ölü köpekbalığının kokusunu alan diğer köpekbalıklarının hedefi haline gelmişti.
Bomboş geçen günlerin ardından yakaladığı büyük balığını diğer köpekbalıklarından koruyarak karaya ulaşmaya çalışan bir balıkçının hikayesini okuduk gibi görünse de bütün bu hikaye kocaman bir metafordan ibaret bence.
Kendisini bir av tüfeğiyle öldürdüğü düşünülen adamın bize anlatmak istediği şeyin basit bir balıkçı hikayesi olduğunu düşünmüyorum. Zaten kitabı okurken, Santiago'nun mücadelesine tanık olurken sürekli durup kendi hayat mücadelelerimi ve Santiago'nun yerinde olsam ne yapardım diye düşündüm. Ben olsam daha ilk saldırıda ölü balığı çözer ve teknemden uzaklaşmasını izlerdim. Böylelikle güvenle karaya ulaşırdım. Ama Santiago öyle yapmadı. O balığı yakalamak için günlerce mücadele etti, yaralandı, yorgun düştü, akli karıştı hatta aklını yitirdiğini sandığı zamanlar bile oldu. Bütün bu çabadan sonra o balığı bırakması mümkün değildi. En son balığı neredeyse tamamen kaybettiğini düşünmesine rağmen bile balıktan kalanları söküp atmadı. Sonunu okuduğumda güzel bir hayat dersi almış oldum. Evet, dedim. Evet, başarısız olduğunu bilsen bile başını eğme. Çünkü senin asıl zaferin gösterdiğin asil mücadele...
Müthiş bir kitaptı. Son zamanlarda okuduğum en iyi, en içi dolu kitaptı diyebilirim. Hemingway' in müthiş bir yazar olduğunu bir kere daha anlıyor insan kitabı okuyunca. Herkese tavsiyemdir.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.