Ah ağlamaktan zar zor bitirdiğim bir kitaptı o yüzden okumam da 1-2 günü aldı.
Ambrose Young lisenin ve kasabanın en yakışıklı en güçlü en karizmatik en aşık olunası erkeği ve güreşi tabiki de. Fern Taylor ise ona zıt olarak annesi tarafından bile çirkin diye hitap edilen çirkin minyon kızımız
Ambrose halkın ondan bu kadar beklenti dolu olmasından, sürekli güreşten kazanarak çıkmaktan artık çok sıkılıyor ve gruptaki beş arkadaşını da ikna ederek savaşa gidiyor. Dönmelerine çok az bir süre kaldığında ise mayının üzerinden geçmelerinden dolayı arkadaşlarının hepsini kaybediyor ve kendisi de kasabaya artık tüm yüzü dağılmış bir gözü kör, bir gözü de sağır bir şekilde dönüyor. “Böyle bir zirveden tepetaklak düşmek ne zordu.”
Biricik Fern onu hiçbir koşul ve şartta asla yalnız bırakmıyor ve aralarındaki aşk zamanla gelişiyor.
Beni çok duygulandıran bir hikaye oldu özellikle Bailey’nin bu kadar hayat dolu oluşu, asla yılmaması ve kendisiyle bu kadar barışık olması çok güzeldi. Bailey’i kaybettikleri zaman bir arkadaşımı kaybetmişim gibi üzüldüm çünkü ona karşı arkadaşlık bağımı oluşturmuştum bile...
·
482 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.