Vaxtımın az olmasından dolayı,kitabları uzun müddətdə oxuyub qurtara bilirəm. Bu səbəbdən bəzən kitablarla bağlantım qopur. Bütün bunlara baxmayaraq “İçimizdeki Şeytan” əsəri,məni düşünməyə vadar edən əsərlərdən biri oldu. Əsər daha çox düşüncə,obrazların iç dünyaları üzərinə yazılıb.Hər şeydən ümidinizi kəsdiyiniz,həyatı məqsədsiz yaşadığınız dönəmdə oxuyub, özünüzə kitabdakı Ömer obrazı vasitəsilə baxa bilərsiniz.
Macide isə ən sevdiyim obraz oldu.Ömerin qarışıq hallarına baxmayaraq,həmişə səhvi birinci özündə axtarması və sonda, Ömer-ə olan sevgisindən dolayı iradəsini itirdiyinin fərqinə varıb,öz həyatını seçməsi Macidenin kitabda ən sevdiyim obraza çevrilməsinə səbəb oldu .
Kitabda Ömerin 10 il sonrakı halını görmək istəyərdim,onun kimi hiss edənlərə bir ümid olması üçün
“İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... içimizde şeytan yok... içimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var... “
·
84 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Macide obrazında əslində böyük bir simvolik messaj var. Bir qadın artıq hür olma qərarı verdiyi anda azad olma yolunda irəliləməkdə tərəddüd edir. Azad olma nədir? Hür yaşama nə gətirir? Növbəti addımım nə olacaq? Bütün bu suallar qarşısında aciz qalır, cəsarəti qırılır və qorxuya qapılır. Sonda yenə qurtarıcı axtarır, boyunduraq altına girir. Azad olmuşkən bu dəfə də tanımadığı, bilmədiyi Ömerin köləliyinə girir, əlindəki bütün pulu, sərmayeyi ona təslim edir. Qarşılığında nə alır? Nə qazanır? Heç bir şey. Oyuncaq olmağa o qədər alışır ki, Ömerdən ayrıldıqdan sonra belə bu dəfə də azad olma şansını başqa bir kişinin hakimiyyətinə girərək itirir- Bedrinin məhkumu olur. Baxırıq ki, Macide səhvini dərk etmir, azadlıq nemətini əlinin tərsilə hər dəfə qırağa itəliyir. Burdan çıxarılmalı olan dərslər var idi halbuki