Bu kitaba aslında Osamu Dazai'nin "İnsanlığımı yitirirken'i" ararken farkettim. Zaten ne yazık ki istediğim kitapta ellerinde kalmamıştı. Onun yerine bu kitaba şans verip, alarak çıktım kitapçıdan. Gelelim duygu ve düşüncelerime, kitap bilinç akışları ile dolu ve iç monolog tarzında yazılmış olmasına rağmen o kadar sürükleyici ilerledi ki.. kafamı kaldırmadım diyebiliriz. Ergenliğin bu öğrenci kızımıza bir nevi ket vuruyor gibi durmasıyla birlikte ergenlikten öğreneceklerinin olduğunun da farkına varıyor. Başta da söylediğim gibi çoğu yerde bilinç akışlarını göreceksiniz. Bir mutluyken, bir hüzünlü oluyor aynı zamanda bu duyguları yaşarken toplumsal sorunlara değiniyor. Kitapta aradığınız ne varsa hepsi var. En son sayfada da "Tokyo'nun neresinde olduğumu biliyor musunuz? Beni bir daha görmeyeceksiniz." diyerek Dazai'nin kendi hayatına da yer vermiş oluyor kitap. Yazarın kendi düşüncelerini bariz bir şekilde bulabilirsiniz kitabın içinde. Özellikle de intiharlarla dolu hayatını kitabın son cümlesine yerleştirmiş olması da büyük bir incelik. Kesinlikle şans verilip okunmalı, şiddetle tavsiye ediyorum!
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.