James George Frazer, 1 Ocak 1854'te Glasgow'da doğdu. İskoç, sosyal antropolog, insanbilimci, yazar ve halk bilimcidir.
Kitabında; lanetli olan, pis olan, yapılması yasak olan ve bunun yanı sıra kutsal olan, iyi olan ve saf olan kavramları, bunların geleneklerle, inançlarla ve saygı ile olan ilişkilerini anlatıyor. Tüm bu bağlantılarla aslında tabuyu anlatıyor bir nevi. Nedenini bilmediğimiz adetleri, gelenekleri sürdürmemizin altında yatan gerçekleri sıralıyor. Tabii onun anlattıkları biraz daha farklı şimdiki zamandan, lakin yine de bu zamanda bile tabularımız var hepimizin. Sebebini bilmeden sırf yaşadığımız toplumla ters düşmemek adına körü körüne peşinden gittiğimiz adetleri sürdürüyoruz öyle ya da böyle. İşte Frazer bunun nedenlerini araştırıyor. Tabu ya da saplantının farklı bir gözle değerlendirilmesi diyebiliriz.
Kitaptan;
"İlkel toplumlarda kutsal kralların, şeflerin ve rahiplerin uyduğu törensel saflık kuralları; adam öldürenlerin, yas tutanların, doğum yapan kadınların, ergenlik çağındaki kızların, avcıların, balıkçıların vs uyduğu kurallara pek çok yönden benzemektedir. Bizim gözümüzde bu çeşit insan sınıfları tümüyle farklıdır; bazılarını kutsal, bazılarını da pis ve kirlenmiş olarak niteleriz. Ancak vahşi insan, bunların arasında böylesine bir ahlaksal ayırım yapmaz; kutsallık ve kirlilik kavramları henüz oluşmamıştır kafasında. Ona göre bütün insanların ortak noktası tehlikeli ve tehlikede olmalarıdır; yüzleştikleri ve başkalarını yüzleşmek zorunda bıraktıkları tehlike bizim deyimimizle tinsel ya da ruhsaldır ve dolayısıyla da düşseldir. Ne var ki bu tehlikenin düşsel olması, daha az gerçek olmasını gerektirmez; düş gücünün insan üzerindeki etkisi yer çekimi kadar gerçektir ve prusik asit kadar öldürücü olabilir. Bu insanları çevrelerinden ayrık tutmak ve böylece korkulan tinsel tehlikenin onlara ulaşmasını ya da onlardan yayılmasını engellemek, uymak zorunda oldukları tabuların amacını oluşturur."
Keyifli Okumalar!
·
220 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.