Merhaba dostlar
İlk kez Emile Zola'nın bir kitabını okudum ve yazara kanım çok ısındı. Yarattığı karakterler, yaptığı tasvirler, ele aldığı konu bana çok gerçekçi ve doyurucu geldi.
Hikâye , Raubaud ile karısı Severine'in neşeyle yedikleri yemekle açılıyor. Derken, bazı sırlar beklenmedik şekilde ortaya dökülür ve Raubaud'un öfkeyle yaptığı plan hem kendisinin hem karısının hem de başkalarının hayatını değiştirir.
Öfkeyle can bulan öldürme arzusunun işlendiği hikâyenin bana düşündürdükleri şunlar oldu:
. Her insanın içinde uykuda olan bir canavar var mıdır?
. Zaman zaman, çok öfkelenince birini öldürme arzusunu hepimiz hisseder miyiz?
Flore'un tüneldeki paniğini, Jacques'ın çaresizce kendinden kaçmaya çalışmasını, Raubaud'un dönüştüğü kişinin utancını, neredeyse tüm duyguları hissederek okudum. Adaletin nasıl da şansa, pamuk ipliğine bağlı olduğunu bir kez daha gördüm. Aklıma takılan soruları @kitap.insanlari ile paylaşmak, dostların fikirlerini dinlemek şahane olurdu ama bu sefer katılamadım maalesef.
Yazarın külliyatını mutlaka okumak isterim. Henüz tanışmayanlara okumalarını tavsiye ederim.
Sevgiyle kalın
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.