Tavsiye edilir...
Çok etkilendim... Edebiyat dünyası erkeklerin egemenliği altında. Halbuki derin acılar, kırgın aşklar hep kadınlara düşmez mi duyguların karanlık zindanlarında. Ne var ki alan bırakılmamış onca zaman erkeklerin dünyasında kadınlara. Sevdiğini, savaşını anlatacak zamanı, fırsatı olmamış çoğu zaman, var olduğunu ispat etmeye çalışmaktan. Çocukları, ailesi , dünyanın tüm acıları ve sorumlulukları hep kadının derdi sanki. Eline kalem almaya fırsatı bulamamış bulsa da kalemi kırılmış kadınlarımız. O yüzden ne zaman bır kadın yazar okusam hep içimde birikmiş onca sözümüzün, söylenmemiş onca derdimizin yası bayrak açar. Kalemimizi kıran eril dünyaya öfkelenirim. İçimizdeki dünyayı sarmaya çalışmaktan kendi olamayan anne yanlarımızla savaşa tutuşurum. Bu bitmeyen var olma mücadelesinin içinde yenilirim kendime yine...
Kadın yazar az, kadın ruhuyla yazılmış kitapsa çok daha az. Bu kitap her ikisi de. Kalbim sıkışarak, ruhum daralarak, kendinle yüzleşerek bir taraftan da içimde bı yerlerde soluğu yettiği kadar kendi olmuş bı kadının var olduğunun, zafer çığlıklarıyla okudum kitabı. Çok cooook lezzetliydi. Okuduğum her sayfada ince kadın zekasını hissettim. Kurgusuyla, ruhuyla çok derin çok anlamlı, çok kendimiz...
Suzan Defter, daha önce bir öykü kitabının parçasıymış. Çok sevilmiş olacakki diğerlerinden ayrılıp kendi adını almış. Çok da güzel olmuş. Kendi başına var olmayı çok hak eden bir hikaye. Kitapta bir kadın ve bir erkek dünyası var. Sol taraf erkeğin , sağ taraf kadının günlüğü olarak ilerliyor kurguda. İki başka insan, iki başka hayat bir yerlerde kesişiyor. Kendi olamamışların, kül olmuş olsa dahi kendi olmuşlara tutkulu esaretine şahitlik ediyorsunuz...
·
103 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.