Kitabı kapatırken aklımda yankılanan tek cümle, annem babam kavga ediyorlar, bağırıyorlar birbirlerine, yüzleri asık. Korkuyorum, bağıra bağıra ağlıyorum. Sonra anlatıyor Filiz, ben ağlayınca durdular, kavga etmiyorlar, annem babama bağırmıyor. Beni kucağına alıp sertçe pışpışlıyor. Korkuyorum, daha çok ağlıyorum. Rahatlayamıyorum. Doktor Selma Hanım aldı notunu, bebeğin korkularını, içindeki acıyı, annesinin babasına duyduyu öfkeyi nasılda evladına aktardığı yazdı. İçimizdeki öfke, bizde kalmıyor yıllar sonra biz geçmişte kaldı diye düşündüğümüz zaman çıkagelir. Madem izi silinmiyor, sevgi aktaralım, merhamet, iyilik aktaralım. Vesselam.. 
Çeyiz
Çeyiz
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.