Also Sprach ZarathustraFelsefe-Düşünce
ben kitaplarımı kalemle okurum. altlarını çizmem fakat kenarına küçük işaretler koyarım. bu kitapta işaret koymadığım cümle kalmadı ve işaret koymamaya karar verdim. daha sonra bu kitabı sesli dinlesem acaba nasıl olur diye düşündüm. kutsal bir kitap gibi zaten. audioteka'da arattım. ilgi, kültür, sanat klasikleri içerisinde buldum ve edindim. sessiz bir yere geçtim ve gözlerimi kapadım, ismet numanoğlu'nun o vahiy iner gibi anlattığı sesiyle başladım dinlemeye. kimi zaman gökten inen vahyin yüreğine işlediği muhammet gibi, kimi zaman bulantının ufkunda gezinen antoine roquentin gibi hissettim. bazen ses kaydını durdurdum. düşündüm. geri aldım, tekrar dinledim. durdurdum. üzerine düşündüm. devam ettim. bir süre bu ritüel devam etti. iki asır boyunca bir vahyi dinledim zannettim fakat ses kaydı 1 saati geçmemişti bile. toplam 9 saat 41 dakikalık kitabı yaklaşık 2 haftada dura düşüne bitirdim. ileride, daha boş bir vaktim olduğunda hayatımın birkaç ayını bu kitaba ayırmayı düşünüyorum. neden mi? insanlar da ağaç gibidir. ne kadar yükseğe ve aydınlığa çıkmak isterse, o kadar kuvvetle toprağın altına inmek ister kökleri; karanlığa, derinliğe, kötülüğe. bkz: geistlichen erquickstunden
öncelikle bu kitabı okumadan önce üstinsan kavramının ortaya çıkışını bilmekte hafif fayda var. ilk defa heinric miller tarafından kullanılmış bu kavram. tanrı'nın ölümü sonrası kendinde bir güç bulan insanın bir üst seviyesi olarak özetleyebiliriz bu kelimeyi. nietzsche'nin zerdüşt'ü de tam olarak böyle bir üstinsan. zerdüşt dağlara çıkıyor, belki de tanrı'yı öldürmek için, orada bir mağarada uzun yıllar boyunca inzivaya çekiliyor. burada hakikati, gerçeği elde ettiğini düşünüp insanlığı kurtarmak için mağarasından çıkıyor ve o köy senin, bu köy benim dolaşayım derken olaylar gelişiyor.
·
1 +1'leme
·265 Gösterim
1 Yorum
hakan erturk ben de okurken bir de ustune ayni anda sesli kitabi actim hem okudum hem dinledim
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.