Bilinç dışı evrenlerde süzülürken kütlesiz
Yer çekimine kapılıp ağırlığımı buldum
Beni tutan biraz da bilincimdi şüphesiz
Farkındalık denizinin sığ suyunda boğuldum
Saçlarımın rüzgârdan korkup da saklanması
Tenimin güneşten gittikçe uzaklaşması
Bu anlamsız gayretten deli gibi yoruldum
İçten içe kendime yeni bir ben doğurdum
Şimdi hepsi çok uzak, ormanımda dinlendim
Geçmiş bir öğretmendi, şuurumla öğrendim
Artık hiçbir şey beni onun kadar yoramaz
Mutsuzluğa teslim edilecek zaman çok az
-Reyya