Vazgeçmekten vazgeçiren dünyanın yeşil yolu
Çiçeklerimi açtıran güneşler doğar oldu
Ayaklarımın sınırsız sınırları ezmesi
Akşam üstü ağaçlara doluşan kuşların sesi
Ve benim yazık olmuş boş sayfalı defterim
Kalemimin körelmiş ucu, utancım
Tam giderken çağırdı
Ormanlara gebe toprak
Ve üstümden sıyırdı
Anlamsızlığın anlamsızlığını
Dalgaların parmak uçlarıma değip geri kaçması
Kanatlarımın sırtımda yarattığı tatlı sızı
Bir ömrüm bitti, bir ömrüm kaldı
Bu sefer kendimi kurban etmeden yaşamalı
-Reyya
··
214 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.