Efendiiim, kitabın içeriğiyle alakalı yazmadan önce şunu belirtmek isterim ki; bu kitabı yer yer iletişim yayınlarının baskısıyla karşılaştırarak okudum. Bu karşılaştırmada da fark ettim ki iletişim yayınlarının dili daha anlaşılırdı.
Bu tespiti geçecek olursak klasik bir Rus edebiyatı eseri okuyoruz bu kitapta da. Uzuuun uzun betimlemeler, karışık karakter isimleri... Yine de bilen bilir Rus edebiyatının da kendine has bir tadı vardır. Bu eserde en nihayetinde öğreneceğimiz yegane öz şudur: "kitabın asıl meselesi Oblomov değil, Oblomovluktur". Bu özün çevresinde birkaç karakterin detaylı ruhsal tahlilini ve yaşadıklarını okuyoruz.
Okuduğum kitaplarla ilgili genelde bir araştırma yapmam ve sıfır bilgiyle kitaba başlamayı tercih ederim. Oblomov'a da bu şekilde başladım ve kitabın sonuna kadar bir şeylerin değişmesini umdum. Ümidimin boşa çıkması da beni hayal kırıklığına uğrattı tabii. Böyle detaylı detaylı yazılan bir klasiğin sonunun çalakalem yazılmış gibi görünmesi de ayrı bir hayal kırıklığı... Acaba yazara da Oblomovluk mu tesir etti diye düşünmeden edemiyor insan.
Tabii kitabı detaylı incelediğimizde karakterler üzerinden gerçekleştirilen batı-doğu karşılaştırmaları falan çıkıyor karşımıza fakat bu detaya girmek istemediğime karar verip bu kadarcık bir incelemeyle yetineceğim.
Sabırlı okumalar dilerim...
·
194 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.