Nasıl başlayacağım bilmiyorum. Cümleyi nasıl toparlayacağımıda.
(İnsan her şeyi anlatamaz, Zaten kelimeler de herşeyi anlatmaya yetmez.)
Okurken bir çok kez yarım bıraktım. Okuduklarım neydi diye düşündüm ve bunların gerçek olduğunu bilmek insanı en çok da bu yaralıyor. Herkesin her şeyi bilipte sususması ve duymazdan gelmesi kaderine razı gelmesi aman kimse duymasın adımız çıkmasın diye o çocukların yaşadıklarını bilmelerine rağmen bir annenin kulak arkası etmesi ve bir şey yokmuş gibi davranması insanı çok üzüyor.
"Hiç biri susmadı ama herkes sağırdı."(257)
O küçük bedeniyle oyuncakları ve sokalarda oyunlar oynaması gerikirken babasın tacizlerinden kaçmak için eve geç gitmesi insanın içini acıtıyor.
Ama çok zor kitabı bitirmeme rağmen iyiki okudum.
Bazı gerçekleri artık görmemiz gerekiyor. Çünkü artık görmezden geldikçe artık bu sayı artıyor.
"Bizde hep vardır,var olan bir şeyi yokmuş gibi yaşar ve halının altına süpürürüz."(201)
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.