Albert Camus. Kendisiyle yıllar önce bir merhabalaştım. Merhabalaştım diyorum çünkü hayatını araştırmadan, felsefesini anlamaya çalışmadan kitabını okumak gibi bir hata yapmıştım. Ama hatadan döndüm ve gerçekten bu sefer çok zevk alarak okudum bu kitabı.
Hepimiz hayatımızın bir bölümünde kimimiz ise tamamında bir anlam arayışı içerisindeyizdir. Fakat Albert Camus'un önemli temsilcilerinden biri olduğu absürdizm akımına göre hayatın anlamını aramak anlamsızdır, yapılması gereken anlamsızlığı kabul etmek ve o şekilde hayatımıza devam etmemizdir.
Kitaba dönecek olursak, kitaptaki baş karakterimiz Meursault tam olarak bu akımın felsefesini benimsemiş bir yaşandı sürmekte. Hayatın anlamsızlığını kabul etmiş ve bu kabullenişin getirmiş olduğu büyük kayıtsızlık ile hayatına devam etmekte. Öyle ki annesi ölüyor fakat bu ölüm onu hiçbir şekilde etkilemiyor. Hatta cenaze için harcadığı zamanı çok daha farklı sekilde nasıl değerlendirebileceği üzerine düşünebiliyor. Sorulan sorulara, önerilen tekliflere olsa da olur olmasa da tavrıyla cevap veren, hiçbir şeyi kafaya takmayan bir karakter. Fakat ilerleyen bölümlerde bir cinayete karışıp hapse atılıyor. Buradaki tavırları dahi oldukça umursamaz, tam olarak uyumsuz bir karakter olduğu söylenebilir.
Kitapta dikkat çekici olan husus şu bence, kitabın adındaki yabanci kelimesi, yazarı hiç tanımayan biri açısından bakıldığında sanki farklı bir çevrede ve kültürde yaşamak zorunda kaldığı için kendini yabanci hisseden bir adamın hikayesi gibi düşünülebilir. Ama aslında asıl vurgulanan, toplum normlarını reddetmiş, dinle, toplumsal gerçeklerle, geleneklerle ve anlayışlarla bağını koparmış, yani topluma yabancılaşmış bir karakterin hikayesidir. Öyle ki bu karakter, işlediği suçtan ziyade bu uyumsuzluğundan dolayı suçlanmakta ve dışlanmaktadır.
··
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.