Od'um
... Bir haftada bitirebilirdim seni ama ben seni sindire sindire okudum. Her gün bir bölümünü, bir kısmını. Altını çizmeye kıyamadığım cümlelerini not defterime yazdım. Sen bana eski bir dostun hediyesi olmaktan çok, bugün şifa arayan sadrımın devası oldun. Dost işte, sadece bugününde değil yollarınız ayrılsa da yarınlarında da seninle.
Yunus, Bizim Yunus.
Sitaresi başka bir aleme göç ederek bırakıyor O'nu. Yıllar yılı içinde acısı, özlemiyle yaşıyor. Arıyor Bizim Yunus. Arıyor ve buluyor. Üstelik başında inat ederek. Bazen sabırdan uzak, bazen düşüncelerde esir, bazense bir cümlede eriye eriye buluyor.
Bulmak için kaybetmek gerekir.
Benim Sitarem ölmedi ama yaşarken kaybetmenin acısı yüreğimin kendi içine akan gözyaşıdır. İçine içine ağlayan insan bilir bu acıyı. Belki de bu yüzden bu kadar zamanda sindire sindire okudum bu kitabı, Od'u, Od'umu.
Ya sen buldun mu diye sorarsınız eğer..
Benim bulduğum kaybettiğimden çok kazandıklarım oldu.
Kim bilir? Belki kaybettiğimi de bulmak için kaybetmişimdir.
Yada bulunmak için mi yoksa?
Kim bilir?..
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.