KandaşlıkEğitim
Kitap Kızılderili bir çocuğun annesini kaybedip büyükbaba ve büyükannesinin yanına gitmesiyle başlıyor. Ve onlar da bu minik çocuğa "Küçük Ağaç" ismini veriyorlar. İlk başlarda uzun uzun doğa betimlemeleri görüyoruz, daha sonra doğa hayatı ve büyükbabanın hayat tecrübeleri ağır basmaya başlıyor. Öyle saf, öyle doğal bir eğitim ki bu; hayat okulu dedikleri bu olsa gerek. Bu eğitim sürecinde küçük ağaç karakter olarak gelişirken dünyayı da tanıyor. Beyaz adamın faşistliğini, politikacıların yalanlarını... Kitabın sonuna doğru akademik eğitim ile doğa hayatındaki eğitimi kıyaslama imkanımız oluyor. Ne ironik ki akademik eğitimin acımasız maddeciliği karşısında hayat tecrübesiyle gelişen ruhun kıymeti ortaya çıkıyor. Bugün okullarda eksik kalan "İlim kendini bilmektir." düsturunun aslında yaşamın içinde gizli olduğunu öğreniyoruz. Doğa hayatından bu kadar uzakta kalmak, ağaçların kuşların dilinden anlamayıp omurgalı hayvanların ismini sınav için ezberliyor olmak gerçekten üzücü geldi.
Kitabın en güzel mesajlarından biri kandaşlık kavramıydı. Zannedilenin aksine kan bağı olması değildi kandaşlık. Birbirini anlayabilen insanlar, birbirini sevebilirdi. Konuşmalarına gerek bile kalmazdı bazen. Ve Çerokiler buna kandaşlık diyordu.
Anlamak sevmek ve kandaş olmak dileğiyle..
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.