Ben bir daha bu yazarı asla okumayı düşünmüyorum demiştim. Ama haklıydım çünkü Kafes'ten sonra hiçbir kitabından memnun kalmadım. Kırmızı Piyano ve Teftiş tam bir hayal kırıklığıydı benim için. Hatta Teftiş'i okurken o kadar bunalmıştım ki, kitabı her görüşümde ensemden yukarı doğru sinsice ilerleyen bir baş ağrısı ile mücadele etme zorunda kalmıştım. Tövbe demiştim, tövbe. Bı daha mı? Asla! Büyük söz söylememek gerekiyormuş meğer. Peki niye aldım? Hem kitabın kapağı ilgimi çekti hem de yazara son bir şans vereyim dedim. İyi ki almışım...
Goblin çok satan Kafes'ten iyiydi diyemem ama okumaktan keyif aldığım bir kitap olduğunu belirtmeliyim. Kitap aslında bir öykü derlemesi gibi fakat tek bir gecede Goblin kasabasında geçtiği için öykü diyemeyiz. Birbirinden ilginç, şaşırtıcı ve tiksindirici birçok olay gerçekleşiyor kasabada. Bu ne dedim okurken. Sanki akıl sağlığını yitirmiş ne kadar insan varsa hepsi bu kasabada toplanmış. Hayaletle kafayı bozmuş bir adam, vahşi bir et şöleni, bir sibirbazın insanın yüreklerini hoplatacak kadar heyecanlı gösterileri ve diğerleri. Sadece Goblin tarihini anlatan ve hayalet hikayesiyle desteklenmiş Walter'in yaşadıklarını okurken fena sıkıldım. Diğerleri çok iyiydi. Üstelik aklını kaçırmış insanların yaşadıklarını dinmek bilmeyen bir yağmur eşliğinde okuyoruz. Bu da kitaba ayrı bir hava katmış.
Korkudan aklımızı başımızdan alacak, yüreğimizi ağzımıza getirecek şeyler yok elbette ama okuyanı huzursuz eden bir anlatıma sahip. Kasabada insanların hayatlarına gölge düşürecek kadar karanlık bir şeyler var ama o şey ne? Dengesiz davranışlarda bulunan bu insanlar o şeye dur diyebilecek mi? Cevabı kitapta. Ben beğendim. Tavsiye ederim.
·
578 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.