Bu gün de Amin Maalouf'un Işık bahçeleri, eseriyle geldim.
Mâni'nin inancı ve öyküsü Hıristiyanlık çağının şafağında, Îsa'nın ölümünden iki yüzyıl sonra başlar. Son nefesine kadar savunduğu inancının bedeli'nin karşılığı ise dünya tarihin de yüzlerce kez görüldüğü gibi işkenceler ve sürgünler. Aydınlığın ışığın peygamberi olarak bilinen Mâni'nin hayat öyküsünü gelin siz de okuyun. Güzel olan her şeyi yok eden insanlığı bir kez daha görün derim.
Toprağı işler gibi yap, ama incitme onu, okşa sadece. Ve ötekiler avaz avaz bağırırken dudaklarını oynat, sakın bağırma."
İnsan, dünyadaki davranışları taklit ederken anlar ne kadar boş olduğunu.
"Her cansız varlıkta olduğu gibi, her canlıda da Işık ile karanlık yan yana, iç içedir. Bir hurmayı ısırdıgınız zaman eti bedeninizi besler,ama tadı, kokusu ve rengi ruhunuzun gıdasıdır. Işık içinizde güzellikten, bilgiden beslenen şeydir. Hiç durmadan besleyin onu bedeni doyurmakla yetinmeyin. Duyularınız güzeliği devşiresiniz, ona dokunasınız, koklayasınız, tadasıniz, dinleyesiniz,seyredesiniz diye verilmiştir. Duyularınıza kokular, ezgiler, renkler sunun. Onları kötü kokulardan, çirkin seslerden, pislikten uzak tutun.
Bir din kurup da yanındakilere inançlarını benimsetmeye çalışmamak; böyle bir şeyi ancak hoşgörülü bir inancın havarisi olan Mani yapabilirdi. Onun tanrısı kendisine tapacak insan aramıyordu.
Hepimizde aynı tanrısal kıvılcım var. O ne bir soya, ne de herhangi bir kasta aittir; ne erkek ne kadındır; herkes onu güzellikle bilgiyle beslesin ki parlasın, insanı yücelten ıçindeki ışıktır.
" İnsan hep kendi sesini dinler "
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.