İkinci sesli kitap denemem, Alper Canıgüz ile tanıştırdı beni. Yiğit Özşener'in kendini dinleten ses tonu ile keyifli bir deneyimdi. Tabii beğendiğim alıntıları telefona not alacağım diye azıcık uzadı da ama olsun. Beklediğimden daha az polisiye, daha hisli bir romandı. Siyasi tartışmalar biraz fazla kör göze parmak ve karakterlerin birbiri hakkındaki analizleri biraz fazlaca yer kaplıyor olsa da aldığım zevki sekteye uğratmadı. Ha, bir de ; Kurt Cobain'in kurguda etkisiz de olsa bir yeri olduğunu düşününce her bölümün bir Nirvana şarkısının adını taşıması ve bizzat kitabın, adını İskender Doğan'ın meşhur şarkısından alması, hatta İskender Doğan'ın kurguya dahil edilmesi hoşuma giden detaylardı. Sonuç olarak, bir başyapıt değil elbette ama okunası ve büyük beklentiye girilmezse sevilesi bir kitap diyebilirim.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.