* "Yağmurun bile yıkayamadığı bu kadar kiri ,kimler bulaştırarak ruhumu kirletti?"
* "Ben gerçekleşsin diye hiç hayal kurmadım. Elimde o kadar çok hayal kırıklığı varken buna cesaret edemedim."
Ve bir serinin daha sonuna geldik.
Beklentilerimi karşılayan bir seriydi. Açıkçası anlatılan kadar varmış, bu kadar güzel bir kurgu beklemiyordum. Kitaba değinecek olursam; üçüncü kitabın sonu merak uyandıran bir yerde bitmişti, bu yüzden son kitabı çok merak ediyordum. Sedef, Alaz'ı yaralı bir halde bırakıp Ardayla gidince nasıl bir yol izleyecek diye beklerken, Sedef'in, Arda'yı öldürmesi sürpriz oldu. Alaz ve Sedefin hep bir savaş halinde olup sürekli birbirlerine silah çekmeleri, birbirlerini kırmaları bir an ilişkilerinin hep böyle süreceğini düşündürdü. Ve Sedefin başına sürekli gelen olaylar pes dedirtti. Cidden bu kızın sorunu ne ?? Alaz'a gelirsek, çok güzel sevmesi hoşuma gitti her ne kadar hata yaparsa da sevdiğini düşünüp onun iyiliği için bu hataları yaptı. Ona katıldığım yerler de oldu katılmadığım yerlerde, kısacası çok sevdiğim bir karakter. Her bir karakteri ayrı ve de çok sevdim, birbirlerine olan bağlılıkları ve sevgileri imrenilecek türden.
Sonunu böyle beklemiyordum. Daha çok; Sedef'in komada kalmasını, ya da uyanıp da sakat kalmasını veya yarasalardan birinin ölmesini bekliyordum, ama beklediğim gibi çıkmadı. Klasik bir sondu, evli , mutlu ve çocuklu. Kitapta değinmek istediğim bir başka konu ise, yazarın hep zaman atlaması oldu. Daha olayları sindiremeden kendimi başka bir zamanda buldum, ben olayların yavaş yavaş ilerlemesini daha çok seviyorum ve doğru buluyorum.
Kısacası tüm karakterler böyle mutlu bir sonu hakketti, tüm çektiklerine değen mutlu bir sondu. Her birini ayrı ayrı ve de çok seviyorum ve nasıl veda edeceğimi bilmiyorum. Kendimi bir boşluktaymışım gibi hissediyorum.
Yazara böyle bir kitap yazdığı için teşekkür ediyorum. Okumanızı tavsiye ediyorum. Pişman olmazsınız...!!