Maksim Gorki’nin üçlemesinin ikinci kitabı Ekmeğimi Kazanırken. Ben aslında Benim Üniversitelerimin 2. kitap olduğunu düşünmüştüm. Üniversite okuyup ekmek kazanılır ya hani ama tabi ki mantık işlemiyor bazı durumlarda...
.
.
8 yaşında hem annesiz hem babasız kalan Aleksey Maksimoviç, bir çok iş denemesinde bulunur. Yeri gelir bulaşık yıkar, bebek bezi yıkar, yeri gelir mağazalarda çıraklık yapar, bazen bir mimarın yanında yardımcılık yapar, bazen de kuş avlar, mantar toplar karın tokluğu için... Hiç durmaz oradan oraya savrulur. Zaten gidebileceği bir evi yoktur. Hayatındaki tek iyi şey annaannesi olmuştur. Dede evindeyken de ona arka çıkan, bakan, koruyup kollayan tek kişidir. Ama yoksulluktan Gorki’ye daha fazla sahip çıkamadığı için zaten Gorki başka evlerde, yeni yaşamların içinde büyümek zorunda kalır. Bu yoksulluk ve eğitimsiz haliyle o kadar çok kitap okur ki, Maksimoviç’in hayattaki tek amacıdır okumak. Ama öyle bir dönemde okumaya çalışıyordur ki, yasaklı kitapların olduğu, okuyanın aşağılandığı ve okumaya müsaade edilmeyen... Zaten bu yüzden de çok şiddet görür çalıştığı yerdeki insanlardan. Ama okumak isteyen her yerde okur derler ya, bunu Maksim Gorki için demişler sanki, mum parçalarını toplayıp kendine mum yapar ve tüm engellemelere rağmen okur... Eğitimsiz olmasına karşın, bu kadar okuyan Gorki sonunda hayatını nasıl yönlendireceğine karar verir. Üniversite okuyacaktır.
.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.