Puan vermedi·176 syf.·
23 saatte okudu
·2022 539. kitabı
·
16 Gösterim
14 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ayağımı kestim, yanlışlıkla kestim de denmez, bam diye geçirdim duvara dayanmış bir cama geçen gece. Paramparça oldu, oturdum önüne izledim. Birine kendimi hiç konuşmadan anlatacak olsam, böyle anlatırdım.
diyorum babaannem ölmeseydi de sorsaydım,
kahvaltıdan önce acı çekilir mi..
o bilirdi.
ben bilemiyorum ne bu içimde durmadan ağrıyan.
gün batımına doğru çoğalan,
karanlık çökünce inleten beni.
acı böyle çekilir mi?
böyle hep,
böyle aralıksız.
Altı yaşındaydım.
Sahip olduğum ve ait hissettiğim her şeyi kaybetmiştim. Altı yaşındaydım ve kalbim paramparçaydı. Dağıtılan oyuncaklarım, başkasının evine taşınan yatağım, kesilmiş saçlarım vardı. Annemi, babamı, kız kardeşimi kaybetmiştim. Altı yaşındaydım ve kaybetmenin ne olduğunu öğrenmiştim. İhaneti öğrenmiştim. Kan görmüş, kanın beni tuttuğunu öğrenmiştim. Ağlamayı doğduğumdan beri biliyordum da, gülememeyi öğrenmiştim. Eksik hissetmeyi, yenik düşmeyi öğrenmiştim.
anneme çok az seni seviyorum, babama çok fazla senden nefret ediyorum diyebildiğimi fark ettim.
insan iyiyi söylerken fazla cimri, kötüyü söylerken fazla cömert.
Reklam
"Umut; dövülerek sakat bırakılan savunmasız bir
çocuğun adından ötesi değil şimdi.
Yok çaremiz."